Πρώτο σαββατοκύριακο της σεζόν με πλήρη αγωνιστική δράση αυτό που διανύουμε και ήδη πήραμε μια δόση από τα όσα τρομερά έχουμε να ζήσουμε φέτος.
Βλέπετε, εκτός από το ενδιαφέρον που μπορεί να έχει ο καθένας μεμονωμένα για τα πρωταθλήματα του εξωτερικού, φέτος έχουμε μερικούς ακόμη λόγους να τα παρακολουθούμε, αφού μερικά δικά μας παιδιά αγωνίζονται στο ανώτατο επίπεδο.
Το ταξίδι του Τζόλη
Η αρχή έγινε την Παρασκευή το βράδυ, με την παράσταση του Χρήστου Τζόλη, ως το νέο πρόσωπο στην επίθεση της πρωταθλήτριας Αγγλίας, Άρσεναλ. Ο Τζόλης ήταν εξαιρετικός απέναντι στην Κόβεντρι, δείχνοντας ορμή και διάθεση, πράγμα που επιβράβευσε ο κόσμος της ομάδας του αποθεώνοντάς τον.
Μάλιστα, ο Τζόλης πήρε και το βραβείο του καλύτερου παίκτη του παιχνιδιού, δείγμα του πόσο εκτιμήθηκε το εξαιρετικό του ξεκίνημα από όλους στην Αγγλία. Ο δρόμος είναι ανοιχτός μπροστά του, αφού με το πείσμα, την ταχύτητά του και τη συνεχή απειλή που δημιουργεί για τις αντίπαλες άμυνες, έχει τη δυνατότητα να γίνει γρήγορα ένα από τα δυνατά χαρτιά της Άρσεναλ.
Ούτως ή άλλως, ο πρώην άσος της Μπριζ ήταν, κατά κοινή παραδοχή, ο παίκτης που φαίνονταν εξαρχής πιο έτοιμος να πάει στο ανώτατο επίπεδο και να ξεχωρίσει. Πέρα από τα τρομερά του προσόντα, είναι παράδειγμα προς μίμηση και η επιμονή του Τζόλη να πετύχει, αφού το ποδοσφαιρικό του ταξίδι είναι αξιοσημείωτο.
Από τον ΠΑΟΚ έφυγε νωρίς, παιδί ακόμη στην πραγματικότητα, για να δοκιμάσει την τύχη του στην Αγγλία. Κι όταν δε του βγήκε εκεί, δε το έβαλε κάτω, δεν τα παράτησε, δεν επέστρεψε με την ουρά στα σκέλια. Πήρε σβάρνα τα πρωταθλήματα της Δυτικής Ευρώπης (Ολλανδία, Γερμανία, Βέλγιο) και, ανεβαίνοντας ένα βήμα τη φορά, έφτασε εκεί που είχε στόχο εξαρχής.
Τζολάκης, σαν έτοιμος από καιρό
Δεύτερη στάση, το Σάββατο το μεσημέρι. Ο Κωνσταντίνος Τζολάκης έφυγε φέτος το καλοκαίρι κι αυτός για να κάνει το βήμα του στην Αγγλία και τη Χαλ, με την ομάδα του να υποδέχεται στην πρώτη αγωνιστική την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Τελικό αποτέλεσμα, η νίκη με 2-0 για την ομάδα του Τζολάκη, με τον Έλληνα τερματοφύλακα να αναδεικνύεται επίσης καλύτερος παίκτης της αναμέτρησης, κρατώντας σταθερά και με ψυχραιμία τη θέση του.
Ο Τζολάκης κάνει το βήμα παραπάνω στην κατάλληλη στιγμή. Είναι μία ιδιάζουσα περίπτωση τερματοφύλακα, αφού δεν είναι πολλοί αυτοί που στα 23 τους χρόνια έχουν ήδη 6 χρόνια καριέρα πίσω τους. Θυμίζω ότι ο Τζολάκης έκανε ντεμπούτο με τον Ολυμπιακό πριν ακόμη ενηλικιωθεί, σε ένα ματς το 2020 απέναντι στον ΠΑΟΚ.
Μάλιστα, σε αρκετές από τις χρονιές της καριέρας του, ο Τζολάκης ήταν βασικός, έχοντας γράψει ήδη επιτυχίες με τον Ολυμπιακό, οπότε μιλάμε και για ποδοσφαιριστή με εμπειρία. Όλα αυτά συνάδουν στο να περιμένουμε ακόμη σπουδαιότερα πράγματα στο μέλλον από αυτόν.
Οι «Μάγοι» της Βεστφαλίας
Η περιπλάνηση συνεχίστηκε, όταν το βράδυ του Σαββάτου, η Ντόρτμουντ υποδέχτηκε στο Signal Iduna Park, τη Μπάγερν Μονάχου, στον τελικό του Σούπερ Καπ Γερμανίας.
Μετά τη θύελλα που σήκωσε στη χώρα το σήριαλ Κωνσταντέλια, ήταν και το ματς που παρακολούθησε ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα και το θέαμα μπορούμε να πούμε ότι τους αποζημίωσε και με το παραπάνω.
Βλέπετε η Μπάγερν κέρδισε την Ντόρτμουντ (θα πει κανείς τι πιο σύνηθες), αλλά οι Έλληνες της βραδιάς άφησαν υποσχέσεις για το μέλλον.
Ο Κωνσταντίνος Καρέτσας ξεκίνησε βασικός. Αυτό δεν ήταν έκπληξη, αφού σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας της Ντόρτμουντ ήταν βασικός και αναντικατάστατος, δείχνοντας ότι είναι και με το παραπάνω έτοιμος να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά.
Έκπληξη δεν ήταν ούτε και το ότι ο Κωνσταντέλιας ήταν στον πάγκο. Ουδείς περίμενε ο προπονητής του να τον ξεκινήσει απέναντι στη Μπάγερν, με μία προπόνηση στα πόδια του, και με λιγότερο από μία εβδομάδα στην ομάδα συνολικά.
Έκπληξη ήταν όμως σίγουρα η εικόνα του. Ακόμη κι ο πιο αισιόδοξος fan του, ακόμη κι ο μεγαλύτερος θαυμαστής του, αποκλείεται να περίμενε μία τέτοια εικόνα στο γήπεδο. Πραγματικά ήταν σαν να βρίσκονταν χρόνια στην ομάδα. Ζητούσε μπάλα, οργάνωνε το παιχνίδι, πήγαινε στην επιθετική ενέργεια, ακριβώς όπως το έκανε με τον ΠΑΟΚ, μέχρι πριν μερικές εβδομάδες.
Πολλοί δεν κατανοούν πόσο δύσκολο είναι αυτό. Στην πραγματικότητα, ουδέποτε έχουμε δει Έλληνα ποδοσφαιριστή, που φεύγει από το ελληνικό πρωτάθλημα, πηγαίνοντας σε ομάδα τοπ επιπέδου, και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να παίζει έτσι.
Είδικά δε, όταν απέναντί του βρίσκεται η Μπάγερν Μονάχου, ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά Powerhouses του ποδοσφαίρου. Πολλοί παίκτες βλέποντας τους πολυδιαφημισμένους μπακ της Μπάγερν, κάπου θα επέλεγαν να παίξουν safe, να μην επιχειρήσουν την τρίπλα και τη μπούκα. Ο «Ντέλιας» όχι, επέλεξε, όπως πάντα, το δρόμο της επίθεσης στο τέρμα του αντιπάλου.
Είναι αδιανόητη η φυσική ροπή αυτού του παίκτη προς την επίθεση, όπως και το ποδοσφαιρικό του θράσος. Και τα δύο είναι χαρακτηριστικά που φαίνεται ότι είναι έμφυτα στον ποδοσφαιριστή.
Μόλις βρουν τα πατήματά τους , θεωρώ σχεδόν σίγουρο πως όλοι στο Ντόρτμουντ θα αρχίσουν να μιλάνε ελληνικά. Είναι δεδομένο πως μαζί τους η Ντόρτμουντ θα είναι από τις πιο fun to watch ομάδες στην Ευρώπη φέτος.
Έρχονται κι άλλοι
Και το μενού θα συνεχιστεί, αφού απόψε το βράδυ ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης θα κάνει εκτός απροόπτου επίσημο ντεμπούτο με τη Ρόμα, ενώ υπάρχουν κι αρκετοί άλλοι που τους βλέπουμε ήδη από πέρσι, ο Κωστούλας και ο Τζίμας στη Μπράιτον, ο Παυλίδης στη Μπενφίκα, ο Τάσος Δουβίκας στην Κόμο και άλλοι.
Είναι τρελό το πόσα παιχνίδια θα έχουμε να περιμένουμε κάθε εβδομάδα στο υψηλότερο επίπεδο. Ευχή μας, να είναι όλοι υγιείς και κάθε σαββατοκύριακο να μας έχουν κι από μία ωραία ποδοσφαιρική ιστορία.
