Όπως και με κάθε σπουδαίο που αποχωρεί, έτσι και ο Χαβιέρ Μασεράνο είχε την τιμή όταν αποχώρησε σε ηλικία 36 ετών, να δει άλλους παικταράδες και θρύλους να του αποθέτουν τον απαραίτητο φόρο τιμής αναγνωρίζοντας το μεγαλείο και την ψυχή αυτού του πολύ ξεχωριστού ποδοσφαιριστή. Ο Χαβιέρ Μασεράνο δεν κληρονόμησε το σπουδαιότερο ποδοσφαιρικό ταλέντο αλλά με την ψυχή του και την ευφυία του να βρίσκεται στο σωστό σημείο και να καλύπτει χώρους έγινε ακόμη ένας (υποτιμημένος) θρύλος.
Ένας σκύλος του πολέμου που ποτέ δεν έπαψε να τρέχει, να παθιάζεται, να σκυλιάζει ανεξαρτήτως αντιπάλου όπου και να υπηρέτησε. Ένας αυθεντικός πολεμιστής που θα έκανε τα πάντα για την ομάδα του, θα έπαιζε όπου χρειάζονταν (πόσα χρόνια έπρεπε να παίζει δίπλα στον Πικέ λόγω υπεροπλίας στο κέντρο της Μπαρτσελόνα) και θα έμπνεε σιγουριά σε κάθε συμπαίκτη του.
Είναι από αυτούς που πάντα έλεγες “οκ θα το καθαρίσει ο Χαβιέρ”. Ποιος ξεχνάει εκείνη την απίστευτη παρέμβαση στον ημιτελικό με την Ολλανδία λίγο πριν το τέλος; Στο ίδιο ματς που κάπου στο 30′ ήταν να βγει μετά από διάσυση σε εναέρια μονομαχία.
Τότε στο 2014. Ο Χαβιέρ Μασεράνο ήταν ο απόλυτος MVP. Ήταν το λιγότερο συγκλονιστικός. Δεν ήταν μόνο στο γήπεδο συγκλονιστικός, ήταν και στα αποδυτήρια αυτό που περίμεναν όλοι από τον αρχηγό.
Τότε ήταν αυτός που είχε τη φλόγα και το πάθος. Αυτός που έπρεπε να πορώσει τους πάντες, να ρίξει σφαλιάρες, να ρίξει σκατό όταν χρειάζονταν. Να ουρλιάξει και να ξυπνήσει άπαντες μετά από ένα χαμένο τετ α τετ αντιπάλου. Να γυαλίζει το μάτι και να τους κάνει όλους να φοβηθούν και να έχουν έναν παραπάνω λόγο να κερδίσουν. Αυτά τα έκανε τότε στο Μουντιάλ ο Χαβιέρ Μασεράνο. Στο γήπεδο άφηνε άφωνους τους πάντες. Εκτός γηπέδων, οι ιστορίες από έγκυρες πηγές αναδεικνύουν και άλλο το μεγαλείο του.
Σύμφωνα με την “Ole” αυτός ήταν που ούρλιαζε πριν ξεκινήσει το παιχνίδι με το Βέλγιο για τους 8.
“Κουράστηκα τόσα χρόνια να τρώω σκατά. Πάμε έξω να δώσουμε τη μάχη για τους πρώην παίκτες αυτής της ομάδας αλλά και για μας που πρέπει να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο”.
Κανείς δεν είπε τίποτε, ενώ λέγεται ότι ο Μέσι ξέσπασε σε λυγμούς από την ένταση της ομιλίας. Αυτός ήταν που ακόμη και σαν κοντοπίθαρος δεν είχε θέμα να κάνει τσαμπουκά με δύο ντερέκια στο ίδιο ματς.
Αυτός ήταν που ξανά θυμωμένος ούρλιαζε πριν την έναρξη του ημιτελικού με την Ολλανδία στους συμπαίκτες του θυμίζοντας τους ότι αρρωσταίνει όταν χάνει. Αυτός ήταν που μετά τα θαύματα στο γήπεδο για 120′ φίλησε τον Ρομέρο λέγοντάς του ότι εκείνη την ημέρα θα γίνονταν ήρωας στα πέναλτι. Τέλος, ήταν ο Χαβιέρ Μασεράνο αυτός που δήλωσε μετά την λήξη ότι είναι απαραίτητο να τρως και σκατά στην ζωή.
Αυτός ήταν που έγινε το σημείο αναφοράς για τον κόσμο και υμνήθηκε όσο κανείς άλλος σε εκείνη την ομάδα. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Χαβιέρ Μασεράνο ήταν αυτός για τον οποίο ο ίδιος ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο άνθρωπος που έκανε αυτή την φανέλα βαριά όσο καμία άλλη, είπε για την ομάδα του το 2010: “έχω τον Χαβιέρ Μασεράνο και 10 άλλους”.
Δεν είναι τυχαίο ότι πέρα από την Αργεντινή, ο Μασεράνο αγαπήθηκε και από τους οπαδούς των ομάδων που έπαιξε, κυρίως των Λίβερπουλ και Μπαρτσελόνα, όπου πάντα κατέπινε χιλιόμετρα για να μπορούν να ξεχωρίζουν οι υπόλοιποι συμπαίχτες του και να ξεδιπλώνουν τις επιθετικές τους αρετές. Όχι ότι δεν ξεχώρισε και στις άλλες ομάδες που έπαιξε (δηλαδή Ρίβερ Πλέιτ, Κορίνθιανς, Γουέστ Χαμ, Χεμπέι και Εστουντιάντες), απλά σε Λίβερπουλ και ειδικά στην Μπαρτσελόνα έδειξε γιατί οι ενδεκάδες ξεκινούσαν από αυτόν.
Και αν δε μας πιστεύετε ή δε θυμάστε τι σκυλί του πολέμου ήταν ο Χαβιέρ Μασεράνο εντός γηπέδων, τα βίντεο που ακολουθούν το αποδεικνύουν περίτρανα.
