Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ο Αντόνιο Ρατίν, ένας από τους μεγαλύτερους θρύλους της Μπόκα Τζούνιορς και της εθνικής Αργεντινής, ο άνθρωπος που συνδέθηκε άρρηκτα με ένα από τα πιο ιστορικά περιστατικά στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, το οποίο άνοιξε τον δρόμο για την καθιέρωση της κίτρινης και της κόκκινης κάρτας.
Το αργεντίνικο ποδόσφαιρο θρηνεί την απώλεια του Αντόνιο Ρατίν, ο οποίος πέθανε το Σάββατο (11/7) , έπειτα από προβλήματα καρδιάς που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα. Η είδηση του θανάτου του ήρθε λίγες ώρες πριν από τον κρίσιμο προημιτελικό της Αργεντινής με την Ελβετία, βυθίζοντας στο πένθος τον κόσμο της «Αλμπισελέστε» και της Μπόκα Τζούνιορς.
Ο Ρατίν υπήρξε ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς μέσους της γενιάς του. Γεννημένος στις 16 Μαΐου 1937, φόρεσε σε όλη την επαγγελματική του καριέρα μόνο τη φανέλα της Μπόκα Τζούνιορς, πραγματοποιώντας 357 συμμετοχές και σημειώνοντας 28 γκολ από το 1956 έως το 1970. Με τους «Χενέισες» κατέκτησε πέντε τίτλους, μεταξύ αυτών τα πρωταθλήματα Αργεντινής του 1962, 1964, 1965 και το Nacional του 1969, ενώ πανηγύρισε και το Κύπελλο Αργεντινής την ίδια χρονιά.
Με την εθνική Αργεντινής αγωνίστηκε περισσότερες από 30 φορές, συμμετέχοντας στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1962 και του 1966. Στην Αγγλία μάλιστα ήταν ο αρχηγός της ομάδας, όμως το όνομά του έμελλε να μείνει στην ιστορία για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο.
Το περιστατικό που άλλαξε το ποδόσφαιρο
Στις 23 Ιουλίου 1966, η Αργεντινή αντιμετώπισε την οικοδέσποινα Αγγλία στον προημιτελικό του Μουντιάλ στο κατάμεστο «Γουέμπλεϊ». Στο 35ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Γερμανός διαιτητής Ρούντολφ Κράιτλαϊν απέβαλε τον Ρατίν για «λεκτική βία», χωρίς όμως να υπάρχει κοινή γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ των δύο.
Ο Αργεντινός αρχηγός, που δεν μιλούσε ούτε αγγλικά ούτε γερμανικά, ζητούσε επίμονα μεταφραστή για να μάθει τον λόγο της αποβολής του, ενώ αργότερα κατηγόρησε τον διαιτητή ότι ευνοούσε συστηματικά την Αγγλία σε κάθε απόφαση.
Από την πλευρά του, ο Κράιτλαϊν υποστήριξε πως απέβαλε τον Ρατίν επειδή «τον κοίταξε με κακές προθέσεις», μια εξήγηση που έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο αμφιλεγόμενες στην ιστορία των Μουντιάλ.
Μη έχοντας καταλάβει αρχικά ότι είχε αποβληθεί, ο Ρατίν αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον αγωνιστικό χώρο. Τελικά αποχώρησε συνοδευόμενος από αστυνομικούς, όμως πριν φύγει κάθισε πάνω στο κόκκινο χαλί που προοριζόταν αποκλειστικά για τη βασίλισσα και τσαλάκωσε μια μικρή βρετανική σημαία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Η γέννηση της κίτρινης και της κόκκινης κάρτας
Το χάος που επικράτησε εκείνο το απόγευμα στο «Γουέμπλεϊ» προβλημάτισε έντονα τον Κεν Άστον, μέλος της Επιτροπής Διαιτησίας της FIFA. Αναζητώντας έναν τρόπο ώστε οι αποφάσεις των διαιτητών να γίνονται κατανοητές ανεξάρτητα από τη γλώσσα, εμπνεύστηκε από τα φανάρια της κυκλοφορίας.
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της κίτρινης κάρτας ως προειδοποίηση και της κόκκινης κάρτας ως αποβολή. Το νέο σύστημα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μεξικού το 1970 και έκτοτε αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ποδοσφαίρου παγκοσμίως.
Η ζωή μετά τα γήπεδα
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1970, ο Ρατίν εργάστηκε ως προπονητής στις ακαδημίες της Μπόκα Τζούνιορς, ενώ κάθισε και στον πάγκο της πρώτης ομάδας το 1980. Προπόνησε επίσης τη Χιμνάσια Λα Πλάτα, ενώ πέρασε και από τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ ως σκάουτερ.
Το 2001 ακολούθησε την πολιτική, εκλεγόμενος βουλευτής στο Κοινοβούλιο της Αργεντινής, όπου διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Αθλητισμού μέχρι το 2005.
Ο Αντόνιο Ρατίν αφήνει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη, όχι μόνο ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της Μπόκα Τζούνιορς, αλλά και ως ο πρωταγωνιστής ενός περιστατικού που άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο διαιτητεύεται το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
