Bebé: Ο πρώην άστεγος που έγινε cult είδωλο

1507664434

Από τον Γιώργο Βαρούχα

Μίζα: (στο αυτοκίνητο) ο μηχανισμός που θέτει τον κινητήρα σε λειτουργία 2. τα λεφτά που στοιχηματίζει κάποιος στο καζίνο ή στα χαρτιά 3. η παράνομη προμήθεια που δίνεται σε κάποιον που μεσολάβησε σε μια εμπορική συμφωνία.

Τον παραπάνω ορισμό μας τον δίνει η Wikipedia και στην τρίτη ερμηνεία θα μπορούσαμε να φέρουμε άπειρα ποδοσφαιρικά παραδείγματα. Θα ασχοληθούμε με ένα που έμεινε στην καλτ ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ και συνέβη όχι όπου και όπου, αλλά στην πιο εμπορική ομάδα του κόσμου, την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (τουλάχιστον τότε ήταν, μιλάμε για εποχές 2010).

Καλοκαίρι του 2010 λοιπόν, σκάει ξαφνικά μια είδηση στο Νησί ότι η Γιουνάιτεντ έχει πληρώσει 9 εκατομμύρια για έναν παντελώς άγνωστο πιτσιρικά που φέρει το όνομα Τιάγκο Μάνουελ Ντίας Κορέϊα, ή πιο απλά: Μπεμπέ. Αγοράστηκε από την Βιτόρια Γκιμαράες., ηοποία τον είχε μόλις αγοράσει από την Εστρέλα, μετά από 26 εμφανίσεις και 4 γκολ.

Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για έναν δυνατό και τεχνίτη επιθετικό που συνδέθηκε ακόμη και με την Ρεάλ Μαδρίτης του Μουρίνιο. Είχε πετύχει πολλά γκολ στο Μουντιάλ των Αστέγων το 2008 (6 αγώνες, 40 γκολ για την ιστορία και μετά από πρόσκληση) και είχε μεγαλώσει σε ορφανοτροφείο. Φημολογούνταν ότι τον πρότεινε ο πρώην βοηθός του Σερ Άλεξ, Κάρλος Κεϊρόζ. Σαν πολλή Πορτογαλία δεν έπεσε; Ε πάρε και ξαφνικά ότι ατζέντης του εμφανίζεται ο πανίσχυρος Ζόρσε Μέντες και κάπου εκεί λες ότι κάτι βρωμάει.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Ο Μπεμπέ μεγάλωσε ουσιαστικά με την γιαγιά του, έχοντας εγκαταληφθεί από τους γονείς του σε μικρή ηλικία. Για αρκετό καιρό ήταν και άστεγος κιόλας μέχρι που βρήκε στέγη σε ένα ορφανοτροφείο. Μάνατζέρ του στα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ήταν ο Γκονζάλο Ρέις, ο οποίος τον πήγε στην Βιτόρια Γκιμαράες το 2010. Στις 5 Αυγούστου ο Μπεμπέ του γράφει ένα γράμμα τονίζοντας του ότι τον απολύει. Ο Ρέις πήρε το γράμμα στις 9 Αυγούστου. Στις 11 πόζαρε με την φανέλα της Γιουνάιτεντ. Μάνατζερ του ήταν πλέον ο Ζόρσε Μέντες, ο οποίος φημολογείται ότι πήρε 3,6 εκατομμύρια από τα 9 της μεταγραφής. Εδώ αρχίζουν τα ωραία: ο Μέντες και η εταιρία του δεν έκαναν ποτέ επίσημο σχόλιο με τα λογιστικά της μεταγραφής. Ο Μπεμπέ θα κρατούσε υποτίθεται το 30% της μεταγραφής, το οποίο αντιστοιχούσε στα δικαιώματα του παίκτη. Ο Μέντες είχε προλάβει να αγοράσει τα δικαιώματά του με 100 χιλιάρικα και έτσι το 30% των 9 εκατομμυρίων ήταν 3 ζεστά εκατομμύρια στην τσέπη του. Τα υπόλοιπα ήταν το 10% ως ατζέντης του παίκτη, αλλά εντάξει ο τύπος πλήρωσε και φόρους δυστυχώς και δεν κάρπωσε 4 αλλά 3,6 χαρτιά.  Ο ίδιος ο πρόεδρος της Γκιμαράες του έβγαλε το καπέλο, παρομοιάζοντας την μεταγραφή του Μπεμπέ σαν εξαγώμενο προιόν και τον ίδιο τον Μέντες ως πηγή εισόδων για την Πορτογαλία. Η υπόθεση πάντως έφτασε και μέχρι την Εισαγγελία της Πορτογαλίας, ανοίγοντας υπόθεση με την αστυνομία για να ερευνηθούν τα ποσά της μεταγραφής.

Στα φιλικά (της Βιτόρια) ο Μπεμπέ πήγαινε καλά μέχρι που έγινε άφαντος από προσώπου γης. Ο ίδιος θα έλεγε αργότερα ότι τα λόγια του Μέντες για την επικείμενη μεταγραφή στην Γιουνάιτεντ (μετά από πρόσκληση στο παλάτι του) του φαίνονταν σαν ένα αστείο.

Προφανώς και θα φαίνονταν έτσι, όντας ένα παιδί που μεγάλωσε στους δρόμους και στην φτώχεια και ξαφνικά του έρχεται ένα πενταετές συμβόλαιο στην πλουσιότερη ομάδα. Το μόνο που θα ήταν αστείο ήταν να εκτεθεί η Γιουνάιτεντ με την όλη πρόχειρη ματιά στην μεταγραφή αυτή.

Ακόμη και ο Σερ Άλεξ παραδέχθηκε ότι πείστηκε από το "σπάνιο ταλέντο" που άκουγε και όπως έγραψε ήταν η πρώτη φορά που αγόρασε ποδοσφαιριστή χωρίς να τον είχε δει να παίζει. Συνολικά έπαιξε 7 φορές και σκόραρε 2 γκολ. Όχι και άσχημα. Το θέμα είναι ότι η φυσική του κατάσταση και η τακτική του παιδεία απείχαν παρασάγκας από το όριο που έθεταν ο Σερ Άλεξ και η Πρέμιερ Λιγκ. Οι σέντρες του θύμιζαν...Βύντρα, όπως φαίνεται και στο παραπάνω βίντεο, δεν ήξερε πως να αμυνθεί, πως να κινηθεί.

Ο πανηγυρισμός του πάντως αλήτικος και καρακάλτ όταν μιλάμε για έναν παίκτη τέτοιου βεληνεκούς σε μια ομάδα θρύλο.

Λίγοι σκοράρουν στο ντεπούτο στους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση επίσης.

Η πρώτη βδομάδα ήταν δύσκολη. Απομονωμένος, χαμένος, μαζί με τα είδωλά του, όπως ήταν φυσιολογικό έμοιαζε εκτός τόπου και χρόνου. Ο Γκιγκς, πέρα από τους Άντερσον και Νάνι που μιλούσαν την ίδια γλώσσα, ήταν αυτός που ασχολήθηκε περισσότερο μαζί του. Ο Γκιγκς ήταν στον οποίο έκανε μια ποδιά σε μια προπόνηση, αναγκάζοντας τον Σερ Άλεξ να του πει: "πήγαινε τώρα σπίτι σου και πες την μητέρα σου ότι έκανες αυτό στον Ράιαν Γκιγκς". Τα απαράμιλλης καλτίλας σκηνικά δεν τελείωσαν εκεί: το φρόντιζε και ο ίδιος με δηλώσεις του και με αφηγήσεις από την ζωή του εκεί. Ας τον αφήσουμε να γράψει, χωρίς κανένα σχόλιό μας, γιατί θα χαλάσει την ομορφιά των δηλώσεων.

Για την Μάντσεστερ:

"Ποτέ δεν πήρα την Γιουνάιτεντ στα σοβαρά και ποτέ δεν κατάλαβα μια λέξη απ'όσα μου έλεγε ο Φέργκιουσον. Σκεφτόμουν ότι εφόσον είχα φτάσει εκεί, δεν χρειαζόνταν να προσπαθώ τόσο πολύ, κωλοβαρούσα πάρα πολύ".

Για τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον:

"Μπήκε στο δωμάτιο και με κοίταζε επίμονα, σαν να ήταν συγκεντρωμένος μόνο πάνω μου. Μου είπε να κόψω τα μαλλιά μου και το έκανα την επόμενη μέρα. Την επόμενη μέρα στην προπόνηση δεν με αναγνώρισε. Πέρασα από μπροστά του πολλές φορές και δεν με αναγνώρισε. Δεν μιλούσε πολύ αλλά είχε πολύ βαριά προφορά, οπότε δεν καταλάβαινα τίποτε."

Σε ένα πρωτάθλημα που προσφέρει μεν χιουμοριστικές συγκινήσεις λόγω του αβυσσαλέου αγγλικού τύπου, η καλτίλα δε, σπανίζει. Ο Μπεμπέ τόσο με το μεταγραφικό υπόβαθρό του με τις ύποπτες κινήσεις και με τις γηπεδικές του εμφανίσεις, όσο και με τις απίστευτες δηλώσεις του θα μείνει στο πάνθεον του ποδοσφαίρου. Τέτοιοι παίκτες δεν ξεχνιούνται, όπως εμείς δεν θα ξεχάσουμε ποτέ πχ τον Ραμπεσατρατανά.

Οι διαδοχικοί του δανεισμοί σε Μπεσίκτας, Ρίο Άβε, Πάσος ντε Φερέιρα και η μεταγραφή του στην Μπενφίκ και μετέπειτα σε Κόρδοβα, Ράγιο Βαγιεκάνο και σήμερα στην Έιμπαρ απλά συντηρούν τον μύθο του. Αν βάλει ένα γκολ ή τον δούμε σε μια ενδεκάδα, όλοι θα πούμε: "ναι ρε συ! ο Μπεμπέ, ο καλτ θεούλης της Μάντσεστερ!"