Μπορεί να το πάρει η Λειψία φέτος;

1505083234

Του Ιωάννη Κυράπογλου

Αποκάλεσέ με όπως θες, αλλά στη Γερμανία ξέρουμε καλά πως μια ομάδα κάνει κουμάντο κι όλες οι άλλες βρίσκονται ένα σκαλί από κάτω. Εκτός από φέτος, που η Λειψία θεωρώ πως έχει τα εχέγγυα να σπάσει την πρωτοκαθεδρία της Μπάγερν. Δεν θα βάλω στη συζήτηση καμία άλλη ομάδα, ούτε καν την Ντόρτμουντ για τον εξής απλούστατο λόγο: Η Λειψία είναι η μόνη ομάδα που δεν δέχεται (ως τώρα) να πουλήσει στην Μπάγερν. Να στο κάνω πιο ρομαντικό; Προτιμώ να το παίρνει συνέχεια η Μπάγερν από το να το πάρει μια φορά η Ντόρτμουντ και να πουλήσει παίκτες (ή αυτοί να μείνουν ελεύθεροι και να μετακινηθούν) στην Μπάγερν, για τον απλούστατο λόγο πως αυτή η φιλοσοφία «ταΐζει» την Μπάγερν για πολλά χρόνια, ακόμα κι αν χάσει ένα πρωτάθλημα.

Ο πρώτος λόγος, λοιπόν, είναι αυτός. Είσαι η Red Bull Λειψία κι έχεις όνειρο το να βρεθείς στο θρόνο της Μπουντεσλίγκα. Όχι για μια χρονιά, όχι ως πυροτέχνημα, αλλά για χρόνια. Σε 9 χρόνια από την ίδρυσή σου έχεις 5 προβιβασμούς, βρίσκεσαι στην Μπουντεσλίγκα και κάνεις κάτι που κανένας άλλος νεόπλουτος στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν κάνει: Αγοράζεις μονάχα νεαρούς, έως 23 χρονών παίκτες, σύμφωνα με τον Sports Director Ραλφ Ράνγκνικ.

Δε σε αφορούν τα μεγάλα ονόματα, εσύ τα δημιουργείς, δεν τα παίρνεις έτοιμα. Τα γαλουχείς με ποδοσφαιρικές αξίες και αρχές, τέτοιες που έχεις κάνει τη Γερμανία να παραμιλά και πλέον βρίσκεσαι στα σαλόνια του Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν ξεπούλησες, δεν σε ένοιαξε να δώσεις κάποιον και φρόντισες να πουλήσεις τον Κεϊτά πριν να είναι ελεύθερος να διαπραγματευτεί με όποια ομάδα θέλει, σε καλή τιμή και κρατώντας τον για άλλον ένα χρόνο. Τι μου δείχνει εμένα αυτό; Πως ξέρεις να κάνεις deals. Πως δεν αγοράζεις παίκτες στην υπεραξία τους επειδή αποδεδειγμένα (λόγω brand name) έχεις λεφτά, αλλά αυτά τα λεφτά τα ρίχνεις στο τμήμα σκάουτινγκ, αλλά και ξέρεις πότε να πουλάς και με ποιο αντάλλαγμα.

Εφόσον λοιπόν τα διοικητικά θεμέλια, όσο και αυτά της ποδοσφαιρικής «συστράτευσης» παικτών γίνονται με τον πλέον ορθολογικό και υγιή τρόπο, περνάμε στα των τεσσάρων γραμμών εντός του γηπέδου. Πέρσι έδειξες σε όλους τι αξίζεις και φέτος ίσως είναι η σωστή στιγμή να ανέβεις στο πρώτο σκαλί. Δεν μπορώ να βρω τίποτα το οποίο εντός τεσσάρων γραμμών έχει να φοβηθεί ή να ζηλέψει η RB Λειψία. Εκτός από τον Νόιερ, φυσικά. Κατά τα άλλα, δες και πες μου.

Νιάτα έναντι εμπειρίας, παντού. Ενέργεια εναντίον «σοφίας». Ουπαμεκανό και Όρμπαν κάνουν ένα δίδυμο τόσο δυνατό όσο και γρήγορο, με τον Γάλλο να είναι ο ογκόλιθος και τον Γερμανό να αποτελεί την ήρεμη δύναμη στο κέντρο της άμυνας. Χούμελς, Μπόατενγκ και Σούλε είναι φυσικά παίκτες πρώτης γραμμής όμως αν ρωτούσες τον Χάισενχουτλ αν θα άλλαζε κανέναν, θα σου έλεγε όχι. Αλάμπα και Κίμμιχ είναι υπερόπλα στα πλάγια όμως στη φετινή Μπάγερν, την μπερδεμένη Μπάγερν, μοιάζουν να δυσλειτουργούν ενώ Κλόστερμαν και Μπερνάρνο αρμονικά συμβαδίζουν με τη δυάδα του κέντρου της άμυνας στην αντίπερα όχθη.

Ξέρω πως δεν σε έπεισα ως τώρα γιατί ναι, η Μπάγερν μοιάζει πιο στιβαρή και έμπειρη αμυντικά αλλά ώρα για το κέντρο. Ντέμε (ή Ιλσάνκερ) μαζί με Κειτά για τη Λειψία την ώρα που ο Αντσελότι επιμένει να κάνει αλχημείες, με την τελευταία εναντίον της Χόφενχαϊμ με Τολισσό, Ρούντι και Αλκάνταρα να της στοιχίζει το παιχνίδι. Έχει Βιντάλ, έχει και Χάμες, αυτό που δεν έχει είναι χημεία και ισορροπία, και εάν πέρυσι έκανε περίπατο, δεν ξέρω αν θα το κάνει και φέτος έχοντας απέναντί της μια ομάδα που βρίσκεται μεταξύ της με κλειστά μάτια. Επιθετικά, η Μπάγερν έχει φυσικά τα φόβητρα Λεβαντόφσκι-Μίλερ-Ριμπερί-Ρόμπεν αλλά δείχνει προβλέψιμη, δεν έχει τις εξάρσεις του παρελθόντος, το παιχνίδι ειδικά των γερόλυκων στα άκρα μοιάζει αρκετά πιο αντιμετωπίσιμο πια και δείχνει πως δεν έχει τον παράγοντα έκπληξη στο παιχνίδι της.

Ο Κεϊτά για εμένα, με τον τρόπο που λειτουργεί η Λειψία προσπαθώντας να κλέψει την μπάλα στα πρώτα 8 δευτερόλεπτα αφού τη χάσει και λαμβάνοντας υπ’ όψιν πόσες μπάλες περνάνε από τα πόδια του, είναι ο παίκτης κλειδί. Εάν βρίσκει τις διαγώνιες προς Σάμπιτζερ και Φόρσμπεργκ (ή Μπρούμα, Ογκουστέν και Καμπλ) τότε το πλάτος του γηπέδου μεγαλώνει κι όταν το γήπεδο μεγαλώνει, η Λειψία κάνει όργια. Ο πιο φορμαρισμένος επιθετικός της Γης θα έλεγα αυτή τη στιγμή είναι ο Τίμο Βέρνερ και τον βλέπω να την κουβαλάει ως το τέλος του δρόμου, έχοντας βοηθό τον Πούλσεν που τρώει το ξύλο για να μπορεί αυτός να τρυπώνει ανάμεσα στους αμυντικούς.

Πάντοτε πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψιν πως αυτή τη στιγμή η Μπάγερν δεν έχει βρει τα πατήματά της και ακούγονται μουρμούρες για την απόδοσή της, όπως επίσης κι ότι η πρώτη συμμετοχή της Λειψίας στο Τσάμπιονς Λιγκ μπορεί να την αποπροσανατολίσει από τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Σε ένα πρωτάθλημα όμως που η ενέργεια κι οι επιθετικοί αυτοματισμοί είναι το παν, δεν μπορώ παρά να δώσω πιθανότητες σε μια ομάδα που έχει περιόδους στο παιχνίδι της που μπορεί να εξαφανίσει κάθε αντίπαλο και παίκτες υψηλού ποδοσφαιρικού IQ που είναι ταχυδυναμικοί κι έχουν το απρόβλεπτο στο αίμα τους. Νιάτα κι ενέργεια εναντίον εμπειρίας και know how. Μακάρι η φετινή να είναι η καλύτερη Μπουντεσλίγκα όλων των εποχών.