Αιώνια διλήμματα: Καρπούζι ή πεπόνι;

1498685931

Ένα άρθρο διαφορετικό απ ότι έχουμε συνηθίσει, καλοκαίρι είναι όμως οπότε ας γίνουμε λίγο διαφορετικοί..
Τα βάλαμε κάτω, τα σκεφτήκαμε διεξοδικά και αποφασίσαμε να δώσουμε λύση στο αιώνιο ερώτημα καρπούζι vs πεπόνι. Πάρε κι εσύ θέση αφού ακούσεις τις δικές μας φιλοσοφίες.

Ξεκάθαρα πεπόνι για τον Ιωάννη Κυράπογλου

Δεν έχει κουκούτσια, είναι πεντανόστιμο από άκρη σ' άκρη, μπορείς να το κουβαλήσεις χωρίς να σου πέσουν τα νεφρά μέχρι το σπίτι. Θες κι άλλα για να ταχθείς υπέρ του; Πέρα από κάθε πλάκα, είναι το απόλυτο δίλημμα του καλοκαιριού, το Βύντρα vs Πάντος των φρούτων. Και τάσομαι υπέρ του Βύντρα, εεε του πεπονιού. Γεύση μέλι, ελαφρύ και κυρίως δίχως κουκούτσια. Δε γουστάρω με 40 βαθμούς να αναγκάζομαι να φτύνω κάθε μπουκιά μου για τα βρωμοκοκούκουτσα, πώς το λένε; Το κόβεις, το πετάς ψυγείο για δυο ωρίτσες, το βγάζεις έξω και το τρως ολόκληρο μονάχος. Το υπερφρούτο του καλοκαιριού. Κι άσε τα καρπούζια για τους μαζόχες.

 

Μόνο καρπούζι για τον Γιώργο Σαββίδη

Το πεπόνι είναι ο Κώστας Μενδρινός των φρούτων. Μέτριο δηλαδή. Δεν έχει καμιά ιδιαίτερη γεύση και λίγο αφού το έχεις φάει δεν έχεις καταλάβει καν αν έφαγες κάτι προηγουμένως ή όχι. Αντιθέτως, το καρπούζι είναι απίστευτα δροσιστικό, συνδυάζεται και με φέτα(αν και χωρίς πάλι τέλειο είναι) κι αν δεν είχε τα κουκούτσια θα ήταν η επιτομή του υπέρτατου φρούτου. Αλλά το πιο σημαντικό. Μπορείς να το ανοίξεις και να κάνεις υπέροχες κοκτεϊλάρες, να πετάξεις 20 καλαμάκια και να κερνάς όλον τον λαό. Μέχρι και σε ποτό υπάρχει το καρπούζι (θυμάμαι χαρακτηριστικά το smirnoff watermelon), ενώ έχει και μαστίχες με γεύση καρπούζι. Έχεις ακούσει ποτέ μαστίχες με γεύση πεπονιού; Όχι, γιατί το πεπόνι είναι τόσο αδιάφορο.

 

Καρπουζάρα εννοείται για τον Φίλιππο Δημόπουλο

Καλό το πεπόνι και νόστιμο δεν λέω. Είναι δυνατόν όμως να το προτιμήσεις από την καρπουζάρα ρε παιδιά;; Το καρπούζι είναι θρησκέια. Εκτός του ότι είναι πιο δροσιστικό (και πιο νόστιμο εννοείται) έχει και πολλές χρήσεις. Κάνεις κοκτέιλ, πετάς τίμιο ξύδι μέσα στο καρπούζι και βάζεις καλαμάκια και κάνεις χαμό.. Μην ξεχνάμε και το τίμιο Bacardi Breezer Καρπούζι που πίναμε εμείς οι σκληροί καριόληδες στα νιάτα μας. Οι χαζομάρες που λέει ο Κυράπογλου για τα κουκούτσια είναι να χαμε να λέγαμε.. Εδώ στηρίζει τον μανάβη τον Αναγνωστόπουλο στο Σαρβάιβο τι να λέμε... Έτσι όπως είστε εσείς που μας διαβάζετε τώρα πάρτε ένα καρπούζι, κόφτε το, φάτε το και βάλτε αλκοόλ μέσα και γυρνάτε το στην παρέα!

 

Καρπούζι για τον Γιώργο Βαρούχα

Ο αγώνας είναι ο τελικός φρούτων του καλοκαιριού αλλά στον τελικό παρουσιάζεται μόνο το καρπούζι και κερδίζει στα χαρτιά 3-0. Από σεβασμό δηλαδή το υπερβολικά τίμιο πεπόνι δεν εμφανίζεται. Θα κέρδιζε τον αγώνα αν μιλούσαμε για μονομαχία κρύου πεπονιού με μέτρια θερμοκρασία καρπουζιού ή ζεστή φυσικά.  Αν μιλάμε όμως για κρύο καρπούζι, δεν υπάρχει αντίπαλος.

 

Τίποτε από τα δύο Παπαθαναήλ Γιώργος

Με ανάγκασαν να γράψω τη γνώμη μου γι αυτό το δίλημμα αλλά λογάριαζαν ότι σε μένα δεν αρέσει τίποτα απ τα δύο..Αναρχία στο Cult24.. εγώ θα ψηφίσω τον βασιλειά των καλοκαιρινών φρούτων, το ΝΕΚΤΑΡΙΝΙ. Πιο συγκεκριμένα το νεκταρίνι που έχεις μαζί σου στην παραλία και το πλένεις στη θάλασσα. Αυτό είναι όλο το καλοκαίρι.. ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΡΠΟΥΖΙ , ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΠΟΝΙ..

 

Καρπούζι για  την Αγγελική Θεοδώρου

Το καλοκαιρινό δίλημμα με τ οποίο ερχόμαστε αντιμέτωποι, είναι καρπούζι- πεπόνι. Ως βολικός άνθρωπος που είμαι, θα  έλεγα ότι προτιμώ κ τα δύο εξίσου, για διαφορετικούς λόγους. Είμαι και απ’ τους  μερακλήδες, που προτιμούν να τρώνε και τα δύο φρούτα με συνοδεία τυριού, ακόμα κι αν κάποιοι το αποκαλούν σιχαμένο, τους απαντάμε με περιφρόνηση!

Ωστόσο, αν κάποιος μου έβαζε το μαχαίρι στο λαιμό και μ’ ανάγκαζε να επιλέξω ( κάπως έτσι έγινε στο Cult για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου ) , θα επέλεγα ένα καλοδιαλεγμένο- ζουμερό καρπούζι ,ξεκάθαρα.  Τι καλύτερο απ’ την  πεντανόστιμη καρδιά του καρπουζιού με το χέρι τους καλοκαιρινούς μήνες???

Όπως δεν υπάρχουν αδιέξοδα στη δημοκρατία, έτσι δεν υπάρχουν και στο δίλημμα πεπόνι- καρπούζι. Καρπούζι δαγκωτό κι ας έχει κουκούτσια επομένως!

 

Πεπόνι για τον Κωνσταντίνο Κίκη

Η δική μου επιλογή είναι πεπόνι, με πολύ απλά κριτήρια και με πόνο ψυχής διαλέγω πεπόνι. Πόνο ψυχής γιατί; Επειδή ένα πολύ καλό καρπούζι δεν έχει αντίπαλο, αλλά εγώ έχω την εξής απορία. Πού στο καλό βρίσκει πλέον κάποιος ένα καλό καρπούζι πλέον; Σε μανάβικο; Νιετ. Σε σούπερ μάρκετ; Νιέτ στο τετράγωνο. Στον περιπλανώμενο πωλητή που μεσημεριάτικα γκαρίζει και  φωνάζει «είναι ζάχαρη και μέλι το καρπούζι του Βαγγέλη» ; Σπανίως και επίσης ποιος τρέχει να τον σταματάει; Καλώς ή κακώς με το πεπόνι πας με μια πιο safe επιλογή, δεν γίνεται να είναι ποτέ τελείως χάλια και με αυτή την αίσθηση του «τρώω νερό» που μπορεί να σου αφήσει το καρπούζι και το κάνει συνεχώς. Ποτέ στην ζωή μου δεν έχω φάει τραγικό πεπόνι και με τον ίδιο αφοριστικό τρόπο δηλώνω πως πλέον δεν τρως καλό καρπούζι. Από το να σκοτίζομαι και να σπάνε τα νεύρα μου χίλιες φορές η safe επιλογή. Έτσι όπως το έκανε ο Φέργκιουσον με την ομάδα του. Εντάξει δοκιμάσαμε δώσαμε ευκαιρίες αλλά για να μη μας τη χαλάει τη φάση ο κάθε τυχαίος, βρίσκουμε μια σταθερά και μένουμε εκεί. Και επίσης πεπόνι γιατί δεν πρωταγωνιστεί σε καμία ηλίθια παροιμία του τύπου «δύο καρπούζια σε μια μασχάλη». Φτάνει πια.

Πεπόνι για τον Θέμη Λιουδάκη

Όταν μου ζητήθηκε από τα υπόλοιπα μέλη (σαν το καλό πεπόνι) να γράψω το εν λόγω κείμενο σχετικά με το (αιώνιο) δίλημμα "καρπούζι ή πεπόνι". Γέλασα. Και μάλιστα δυνατά. Γιατί φίλε αναγνώστη ας το πάρουμε απόφαση. Με το χέρι στη καρδιά (όχι αυτή του καρπουζιού) δεν υπάρχει κανένα δίλημμα. Είναι ψευτοδίλημμα. Σαν και αυτά του Τσίπρα. Πεπόνι. Δαγκωτό. Πεπόνι, γιατί είναι ζουμερό. Πεπόνι, γιατί έχει τρομερότατη γεύση. Πεπόνι, γιατί δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ κακό κουκούτσι που θέλει να σου χαλάσει το καλοκαίρι ή την οδοντοστοιχία. Πεπόνι, γιατί οι πιθανότητες να βγει "παλτό" είναι ελάχιστες. Από την άλλη το καρπούζι δεν μπορώ να το πάρω στα σοβαρά και αυτό γιατί κανένα καλοκαιρινό φρούτο που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να κάνει σούπερ κόμπο με τη φέτα!