Κατηγορίες ακροατών ραδιοφώνου που καλούν αθλητικές εκπομπές

1496328271

Από τον Βαγγέλη Βαϊτση

Το αθλητικό ραδιόφωνο είναι, ίσως, η μόνη μορφή του συγκεκριμένου (σχεδόν  ξεπερασμένου) μέσου μαζικής ενημέρωσης που κρατάει το επίπεδο του και το κοινό του σταθερό και χωρίς εκπτώσεις. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο, η παρεΐστικη αίσθηση που μου έδινε το ραδιόφωνο στα χρόνια της εφηβείας μου υπάρχει μόνο στους σταθμούς αυτής της θεματολογίας και, όπως όλοι, ψοφάω να ακούω εκπομπές με ανοιχτές γραμμές.

Τα ονόματα και οι φωνές των ατόμων που καλούν μπορεί να αλλάζουν κατά καιρούς, αλλά οι στερεοτυπικές ραδιοφωνικές φιγούρες είναι ίδιες και απαράλλαχτες. Με το Cult24 φτιάξαμε μια λίστα των πλέον κλασσικών αυτών μορφών των ερτζιανών.

1) ΤΟ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑ: Τον ξεχωρίζεις από 2 πράματα. Το πρώτο είναι η ομιλία. Είτε φοβερά formal είτε σαν να μιλάει στο φιλαράκι του. Το δεύτερο είναι η ατάκα. "Βλέπω μπάλα από το 1027 μ.Χ., όταν ο Οστάνδιος είχε κάνει hat trick εναντίων των Συρακούσων με τη φανέλα του Πανβυζαντιακού". Θα ξεκινήσει να αναπολεί τα χρόνια που έτρωγαν κεφτεδάκια στην κερκίδα με τους αντίπαλους, τότε που το πράμα ήταν αγνό, χωρίς τσακωμούς και τσαμπουκαλέματα. Αν θυμηθεί το λόγο που πήρε, θα κάνει ένα σχόλιο των 5 δευτερολέπτων, βασισμένο πάντα στην αυθεντία της εμπειρίας του. Πιθανότατα είναι ένας παππούλης, που δε βγαίνει από το σπίτι και το τρανζιστοράκι (όπως θα το λέει) είναι η παρέα του, αλλά σχεδόν πάντα όταν πιάσει γραμμή κινδυνεύεις να τρακάρεις από τη νύστα.

2) Ο ΣΤΑΘΕΡΟΣ: Ο συγκεκριμένος θα μπορούσε να επιφέρει πρόστιμο στον σταθμό, σαν ανασφάλιστος ανταποκριτής, καθώς καλεί σε όποια εκπομπή μπορεί. Ακόμα και ο διευθυντής του σταθμού τον ξέρει με το μικρό του και έχει πάρει πολύ σοβαρά τον ρόλο του. Ωρύεται σε κάθε τηλεφώνημα του για να πει την άποψη του, που εννοείται ότι είναι σωστή και προσπαθεί να τη μεταλαμπαδεύσει στους υπόλοιπους μυρωδιές ακροατές, συνήθως υποστηρίζοντας σθεναρά μια παράλογη άποψη και περιμένοντας πότε θα επιβεβαιωθεί για να πιστωθεί on air τα credits.

3) Ο ΓΚΡΟΥΠΗΣ: Ξεκινάει πάντα με ένα μακρόσυρτο γλείψιμο στον εκάστοτε παραγωγό, λέγοντας ότι τον ακούει φανατικά εδώ και άπειρα χρόνια και πάντα θα τον ευχαριστήσει για το ήθος και την παιδεία του (με αυτή τη σειρά κι αυτές τις λέξεις συγκεκριμένα). Όταν ξεκινήσει να αναλύει το θέμα συζήτησης, έχει ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος; προσπαθεί να πει κάτι που να συμφωνήσει μαζί του ο παραγωγός. Αν συμφωνήσει, θα πει κάτι του στυλ "Ήξερα πως εσύ θα με καταλάβεις και έχουμε δίκιο". Αν όχι; "Δεν το περίμενα αυτό από εσένα" και πιθανότατα θα κλάψει σε εμβρυακή στάση από την προδοσία που μόλις υπέστη.

4) Ο ΣΥΝΟΜΟΣΙΟΛΟΓΟΣ: Αυτός που πάντα ψάχνει να βρει ένα κρυφό νόημα σε όλα. Έχασε η ομάδα του 5-0, με τα χέρια κάτω; Να δεις που έφταιγε το γκαζόν, ο διαιτητής ήταν πληρωμένος, ο βουλευτής του νομού υποστηρίζει την αντίπαλη ομάδα, η Μέρκελ το έβαλε σαν προαπαιτούμενο για να πάρουμε τη δόση, ο Πούτιν θέλει να διαλύσει το ελληνικό ποδόσφαιρο για να πάρει τα πουλέν μας στη Ρωσία κλπ κλπ κλπ. Μέσα σε όλα αυτά, θα πετάξει και κάτι περί ελληνισμού συνήθως, πόσο δε όταν μιλάμε για Ευρωπαϊκό ή Εθνικό παιχνίδι και όλα καταλήγουν στο ότι όλοι χτυπάνε τον ελληνισμό γιατί μας φοβούνται. Κάπου εδώ συνήθως έχω σκέψεις περί ευγονικής, αλλά επειδή έχει πλάκα το πως προσπαθούν να του μιλήσουν οι παραγωγοί το ξεπερνάω.

5) Ο ΚΕΡΚΙΔΑΣ: Σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας του, ήταν μέσα. Ακόμα και σε παιχνίδι που έγινε όταν αυτός ήταν 2 χρόνων, πάλι μέσα ήταν. Και θυμάται. Με ανατριχιαστική ακρίβεια, θυμάται όλα όσα έγιναν στις κερκίδες. Από το πόσα τσικ-τσικ φτου πήρε ο διπλανός του μέχρι και τι χρώμα κάλτσες φόραγε αυτός στην απέναντι κερκίδα που άναψε τον πυρσό. Πάντα μιλάει σαν να ξέρει κάτι, που όλοι ξέρουμε αλλά δε λέμε (μάλλον κάτι του στυλ ότι όλοι σκαλίζουμε τη μύτη μας ή κάτι τέτοιο, γιατί περί αθλητικού ή διοικητικού γεγονότος δεν πρόκειται). Επίσης, στο μυαλό του ξέρει πάντα από τον θυρωρό της ομάδας μέχρι τη γυναίκα του προέδρου και μιλάει συνθηματικά για αυτούς. Συνήθως κλείνει το τηλέφωνο απογοητευμένος, που οι αθλητικογράφοι "τα ξέρουν και δεν τα γράφουν" και τα βάζει με τους πληρωμένους και το κατεστημένο. Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι ο συνομοσιολόγος, με μηχανηματάκι που αλλάζει τη φωνή.

6) Ο "ΠΡΟΕΔΡΕ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ": Δεν τον νοιάζει η regular season. Πολύ μπας κλας. Δεν τον ενδιαφέρουν τα αποτελέσματα τόσο πολύ. Τον ενδιαφέρει μόνο ένα πράμα. Να βάλει ο πρόεδρας το χέρι στην τσέπη και να φέρει τον παιχταρά που θα ραγίσει τα τσιμέντα στην ομάδα του. Δεν τον νοιάζει αν ή πως θα παίξει. Θέλει ένα λόγο να πάει αεροδρόμιο το παιδί. Και σε κάθε του τηλεφώνημα, νιώθεις το παρακαλέτο και την απόγνωση του να σου ραγίζουν την καρδούλα. Πιθανότατα ψάχνει λόγο να πάει στα duty free χωρίς να φανεί τζαμπατζής.

7) Ο ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ: Μάλλον ο συγκεκριμένος είναι ο τύπος που έβγαλε το 1999 με το χρηματιστήριο 10.000 δραχμές και νόμιζε ότι έπιασε τη χρηματοοικονομική επιστήμη από τον καβάλο ή κάποιος απόγονος του που έχει απορροφήσει τη γνώση του προγόνου του. Η οικονομική του σκέψη σπάει κόκαλα. "Πήρε τόσα από αυτόν τον παίχτη, τόσα από τον άλλον, τόσα από τον τρίτο, βγήκαμε και Ευρώπη, ε να, τσάκα τσάκα το βγάλαμε το συμβόλαιο του Γκριέζμαν, γιατί δεν έρχεται ο Γκριέζμαν στην ομάδα κύριοι; Μήπως τα τρώει ο πρόεδρος;" Όλη του η ανάλυση είναι γύρω από χρήματα, και συνήθως είναι συνδιασμός με τον "Πρόεδρε, μεταγραφές", αλλά δε μένει μόνο στα τεκταινόμενα της ομάδας του και μπορεί με την ίδια εξαιρετική λογική να αναλύσει από το γιατί φαλίρισε το μπακάλικο του Κυρ-Λάκη στη γειτονιά του, έως και να νομίζει ότι αποκρυπτογράφησε την παγκόσμια οικονομία σε 30 λέξεις που έβαλε μέσα σε μια πρόταση. Θεούλης, τον αγαπάμε, αλλά ποτέ δουλειές μαζί του.

8) Ο FOOTBALL MANAGER: Με αυτή την κατηγορία θα κλείσουμε, γιατί είναι η πλέον αγαπημένη. Με το ξεκινήσει να μιλάει θα πετάξει ό,τι ατάκα θυμάται από το παιχνίδι: deep-lying PM, Raumdauter, inverted wing back και αναφέρεται σε παίχτες βάση των stats που τους έχει δώσει το παιχνίδι. Ο Λάμπρου και ο Πέλκας, π.χ., είναι το μέλλον της χώρας και οι μόνοι που θα μας εκπροσωπήσουν επάξια στην Ευρώπη. Συνήθως δεν κατέχει γρι από ρεαλιστικό ποδόσφαιρό, αλλά όπως είπαμε τον αγαπάμε, γιατί κι εμείς οι μυημένοι έχουμε περάσει πολλές στιγμές της ζωής μας που ήμασταν στη θέση του. FM before hoes.