Nevermind, Κερτ...

1487616231

Από: Θέμης Λιουδάκης

 

Come as you are...

 

Ο Κερτ Κομπέιν γεννήθηκε στο Αμπερντίν των ΗΠΑ όταν το ημερολόγιο έδειχνε 20 Φεβρουαρίου του 1967. Όμως από πολύ νωρίς η ζωή θα του έδειχνε το άσχημο πρόσωπό της μιας και στην ηλικία των οκτώ είδε τους γονείς του, Ντόναλντ και Γουέντι, να παίρνουν διαζύγιο και τον ίδιο να ζει με τον πατέρα του για αρκετά χρόνια, συμπεριλαμβανομένης και της εφηβικής του ηλικίας. Παρά το γεγονός πως ο Κομπέιν ήταν μικρός το διαζύγιο των γονιών του τον επηρέασε στη μετέπειτα ζωή του. Τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε καλλιτεχνικό.

Μάλιστα, ο ίδιος σε μία από τις δεκάδες συνεντεύξεις του είχε, τονίσει χαρακτηριστικά: "Θυμάμαι να νιώθω ντροπή για κάποιο λόγο. Ντρεπόμουν για τους γονείς μου. Δεν μπορούσα πια να αντικρίσω κάποιους φίλους μου από το σχολείο, γιατί ήθελα να έχω την κλασική, ξέρετε, συνηθισμένη οικογένεια. Ήθελα αυτή την ασφάλεια". Όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του. Ωστόσο, ακόμα και εκείνα στο σχολείο του έκαναν το βίο αβίωτο μιας και τον κορόιδευαν ή έλεγαν ότι είναι γκέι. ''Δεν είμαι γκέι, αλλά θα ήθελα να είμαι μόνο και μόνο, για να μπω στην μύτη μερικών ομοφοβικών'', λέει αργότερα ο ίδιος, και εξομολογείται ότι ως έφηβος, έγραφε με σπρέι στα φορτηγά της γειτονιάς του «Ο Θεός είναι γκέι». Γενικότερα ο Κομπέιν στα χρόνια της νιότης του ήταν αντιδραστικό στοιχείο αν και συνεσταλμένος.

Γι' αυτό το λόγο και ο πατέρας του προσπάθησε να τον κάνει πιο "μάτσο" άντρα γράφοντάς τον στη σχολική ομάδα της πάλης και μετέπειτα σε σύλλογο μπέιζμπολ της περιοχής με τον Κερτ να μην έχει ιδιαίτερη αγάπη για τον αθλητισμό και να το δείχνει με κάθε του ευκαιρία. Όπως στα 14α γενέθλιά του όταν ο θείος του του έθεσε το δίλημμα αν θα ήθελε μία κιθάρα ή ένα ποδήλατο. Στο μυαλό του έφηβου Κομπέιν δεν υπήρξε κανένα δίλημμα. Κιθάρα "δαγκωτό".

 

Something in the way...

 

Ο Κομπέιν δεν ήταν από τους καλύτερους μαθητές στο (αμερικανικό) Λύκειο και από τη στιγμή που η κιθάρα μπήκε στη ζωή του (και στα αυτιά των υπολοίπων) ο χρόνος του για διάβασμα ήταν ολοένα και λιγότερος, αφού περνούσε πολλές ώρες παίζοντας κομμάτια των AC/DC από το δίσκο τους "Back to black". Λίγους μήνες πριν την αποφοίτησή του έφυγε από το σπίτι του πατέρα του και έμεινε μαζί με τη μητέρα του όταν και έμαθε ότι ο βαθμός της αποφοίτησής του δεν θα ήταν αυτός που θα ήθελε εκείνη του είπε πως αν ήθελε να παραμείνει κάτω από την ίδια στέγη μαζί της είχε δύο επιλογές: ή να πιάσει μία κανονική δουλειά ή να φύγει.

Η απάντηση άργησε να έρθει και μία εβδομάδα αργότερα ο Κομπέιν βρήκε όλα τα πράγματά του έξω από τη πόρτα του σπιτιού της μητέρας του. Από εκεί και πέρα ζούσε σε διάφορα διαμερίσματα που τον φιλοξενούσαν είτε φίλοι, είτε γνωστοί του, ενώ μερικές μέρες αναγκαζόταν -επειδή δεν είχε άλλη επιλογή- να κοιμάται κάτω από τη γέφυρα του ποταμού, Γουΐσκας. Ωστόσο, όλο αυτό τον ενέπνευσε να γράψει το τραγούδι "something in the way" που μπήκε στο δίσκο "nevermind".

 

Smells like teen spirit...

 

1989. Έτος ορόσημο όχι μόνο στη ζωή του Κερτ Κομπέιν, αλλά, για την ιστορία της μουσικής, αφού τότε μπήκαν τα "θεμέλια" ενός από τα καλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών. Των "Nirvana". Ο ξανθός κιθαρίστας από το Αμπερντίν μαζί με τον Κριστ Νοβοσέλικ ψάχνουν ένα ντράμερ για να βγουν στην αγορά για το πρώτο τους cd. Αυτός ήταν ο Τσαντ Τσάνινγκ με τον οποίο και ηχογράφησαν τη πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά που ήταν το "Bleach". Ωστόσο, ο Κομπέιν είχε... κόντρα με τον Τσάνινγκ και δεν του άρεσε ιδιαίτερα το στυλ παιξίματός του.

Έτσι ο τελευταίος έφυγε... νύχτα με τον Ντέιβ Γκρολ να παίρνει τη θέση του. Μετά από δύο χρόνια και συγκεκριμένα στις 24 Σεπτεμβρίου του 1991 βγαίνει στα δισκοπωλεία το "Nevermind" που είχε την επιτυχία "Smells like teen spirit". Έναν ύμνο για τους έφηβους και για όλους εκείνους που είναι "πάντα έφηβοι". Το εν λόγω κομμάτι έχει ψηφιστεί ως το καλύτερο του 2οου αιώνα από το περιοδικό "Rolling Stone" και από τότε μέχρι σήμερα έχει πουλήσει παραπάνω από 75 εκατομμύρια αντίτυπα εκ των οποίων τα 25 είναι στις ΗΠΑ. Μία δουλειά που ξεχωρίζει όχι μόνο για τη μουσική της και το ύφος της που έκανε τη grunge μουσική να μπει σε όλα τα σπίτια και όχι μόνο σε εκείνα των "ψαγμένων", αλλά και για το εξώφυλλό της μ' ένα βρέφος να κολυμπάει και δίπλα του ως... δόλωμα να είναι ένα δολάριο.

Ωστόσο, λίγοι ως ελάχιστοι ξέρουν την ιστορία πίσω από το δημοφιλέστερο τραγούδι των "Nirvana" με το θρύλο να θέλει τον Κομπέιν να σκέφτεται τον τίτλο από ένα σύνθημα που είδε στον τοίχο του σπιτιού του: "Kurt smells like teen spirit" και αυτό γιατί εκείνη την εποχή υπήρχε άρωμα με την ονομασία "teen spirit" και τον Κομπέιν να βγαίνει με δύο κοπέλες ταυτόχρονα και η μία να καταλαβαίνει ότι έχει πέσει θύμα απιστίας λόγω... της μύτης της.

 

Rape me...

 

Αυτό ήταν. Ο Κομπέιν και οι "Nirvana" έγιναν πρώτο όνομα. Όχι μόνο στις ΗΠΑ. Σε όλο τον πλανήτη. Οι διακρίσεις; Αμέτρητες. Η φήμη και τα χρήματα; Δεν είχαν προηγούμενο. Όπως και οι συναυλίες τους. Όπως και η λατρεία από τον κόσμο προς τα πρόσωπά τους. Ειδικά σ' εκείνο του Κομπέιν που χάρη στο παρουσιαστικό του κέρδισε τα παρατσούκλια "Τζον Λένον της grunge" και αρχηγός της "Generation X". Ωστόσο, ο ίδιος ζούσε έναν εφιάλτη.

Δεν μπορούσε να το διαχειριστεί όλο αυτό. Ούτε και όταν έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών. Τις οποίες ήξερε και είχε γευτεί από πρώτο χέρι από τα 13 του. Το παιδί από το Αμπερντίν είχε όλο το κόσμο στα πόδια του και όλα όσα ποτέ ονειρεύτηκε, όμως, ένιωθε να πνίγεται, κάτι που φαίνεται και στις δηλώσεις του. «Αν έμπαινα φυλακή, τουλάχιστον, δεν θα χρειαζόταν να υπογράφω αυτόγραφα».

 

About a girl...

 

Μία από τις πιο γνωστές ατάκες του Αμερικανού συγγραφέα, Τσαρλς Μπουκόβσκι, είναι η παρακάτω: "Βρες κάτι που αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει". Ο Κομπέιν βρήκε την... αγάπη στο πρόσωπο της, Κόρτνεϊ Λαβ, με την οποία ήρθε σε γάμου κοινωνία στις 24 Φεβρουαρίου του 1992. Ωστόσο, κανείς από τους θαυμαστές των "Nirvana" δεν τη πήρε ποτέ με καλό μάτι, αφού μέχρι και σήμερα θεωρείται ως η κύρια αιτία που η ζωή του Κερτ πήρε την κάτω βόλτα με τον εθισμό του στις ουσίες και στα ναρκωτικά να γίνεται πιο έντονος από ποτέ, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριζαν ότι είχε σχέση μαζί του όχι επειδή τον αγαπούσε, αλλά απλά και μόνο για να γίνει γνωστή αυτή και το συγκρότημά της "Hole" με τις κακές γλώσσες να θέλουν τον Κομπέιν να γράφει πολλά από τα τραγούδια τους, αφήνοντας στη... τύχη τους τους "Nirvana".

Αλλά πως το έβλεπε όλο αυτό ο ίδιος ο πρωταγωνιστής; «Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο ευτυχισμένος είμαι. Κάποιες φορές ξεχνάω ακόμα και ότι είμαι σε συγκρότημα, τόσο τυφλωμένος είμαι από αγάπη. Ξέρω πως ακούγεται γελοίο, αλλά είναι αλήθεια».

 

H δική του... Nirvana

 

Όπως κάθε μεγάλος/σπουδαίος καλλιτέχνης έτσι και ο Κερτ Κομπέιν είχε τους δικούς του "δαίμονες". Ήταν αυτοκαταστροφικός με το δικό του τρόπο. Η... αχίλλειος πτέρνα του μουσικού από το Αμπερντίν ήταν τα ναρκωτικά και οι πόνοι στο στομάχι (κανείς και ποτέ δεν έμαθε από τι έπασχε) με την κατάσταση να ξεφεύγει από μία φάση και έπειτα και να πηγαίνει σε κλινική αποτοξίνωσης στο Λος Άντζελες τρεις μέρες πριν βρεθεί νεκρός από έναν ηλεκτρολόγο. Ο Κομπέιν είχε παραδεχτεί πως με τα ναρκωτικά είχε καταστρέψει πρώτα το μυαλό του και μετά τον αυτοσεβασμό του. Ωστόσο, έπαιρνε συχνά ηρωίνη ως... παυσίπονο για τους πόνους στο στομάχι του γιατί χωρίς εκείνη ένιωθε "σα βρεγμένη γάτα που είχε φάει ξύλο".

Ακόμη και έτσι όμως ο πόνος ήταν μεγάλος με τον Κομπέιν να οπλίζει μία καραμπίνα και να δίνει τέλος στη ζωή του στις 8 Απριλίου του 1994 με το θάνατό του να έχει ακόμη μερικές "σκοτεινές" πτυχές. Σύμφωνα με όλους όσους πιστεύουν στο Βουδισμό η "νιρβάνα" είναι μια κατάσταση που επιτυγχάνεται με την άσκηση και εξαλείφει τον πόνο (που οφείλεται στο κάρμα) της γέννησης και του θανάτου στον κύκλο των αναγεννήσεων του ανθρώπου. Σύμφωνα με τους μουσικόφιλους οι "Nirvana" είναι ό,τι καλύτερο έχει βγάλει η μουσική τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με τον Κερτ Κομπέιν ήταν: "η ελευθερία από τον πόνο αυτής της ζωής" με τον ίδιο να έχει πει επίσης πως "σε αυτή τη ζωή κανείς δεν πεθαίνει παρθένος. Όλους μας γαμάει εκείνη (ζωή)".