Γεια σου ρε πρωθυπουργε, εισαι παληκαρι, not

1479311449

Από τον Κωνσταντίνο Κίκη


Μιας και εδώ στο Cult24 δεν σχολιάζουμε μόνο ποδόσφαιρο και μπάσκετ, αλλά καμιά φορά προβάλλουμε και τις απόψεις μας, το φλέγον ζήτημα των ημερών είναι η επίσκεψη του προέδρου Ομπάμα στην Ελλάδα και η στάση του ομόλογου του στην χώρα μας του πρωθυπουργού μας, που έχει προκαλέσει ποικοιλία σχολίων και αντιδράσεων σε twitter, facebook και οποιοδήποτε άλλο μέσο.

Στο δια ταύτα όμως:

Ο Ομπάμα λοιπόν διάλεξε την Ελλάδα ως τον τελευταίο τόπο που θα επισκεφθεί εκτός Η.Π.Α. με την ιδιότητα του προέδρου, εν μέρει για την θρυλική φιλοξενία του ελληνικού λαού, όπως ο ίδιος υποστήριξε σήμερα στην ομιλία του στο Ίδρυμα Νιάρχου. Γενικώς ο Αμερικανός πρόεδρος παρουσιάστηκε έως τώρα διαβασμένος, με ιδιαίτερο χιούμορ και ευχάριστος, όπως αρμόζει στην θέση του.

Στον αντίποδα ο Έλληνας (Ελληνάρας, διαλέξτε ελεύθερα) πρωθυπουργός βγάζει κάτι το αρνητικό σε όποιον έχει παρακολουθήσει έστω και λίγο τα τεκταινόμενα και ίσως προκύπτουν και πολλές ερωτήσεις-απορίες, απλές θα έλεγα και ίσως ανάξιες απάντησης.

Αρχικά να πούμε 2-3 πραγματάκια, ο πρωθυπουργός μας δεν φαίνεται να γουστάρει την γραβάτα. ΣΕΒΑΣΤΟΤΑΤΟ. Όμως τουλάχιστον να κουμπώνεις το σακάκι σου όταν σηκώνεσαι από την καρέκλα σου δεν είναι ζήτημα γραβάτας ή «καθωσπρεπισμού», είναι απλή τεχνική του καλαισθητισμού, δεν εκφράζει ούτε πολιτική πεποίθηση, ούτε αντίθεση στις φόρμες και τον κομφορμισμό, αδιαφορία φαίνεται να εκφράζει. Αδιαφορία απέναντι στο πρόσωπο που έχεις απέναντι σου. Απέναντι στον άνθρωπο που δεν πήγες να υποδεχτείς στο αεροδρόμιο και έστειλες έναν υπουργό να τον παραλάβει. Απέναντι σε έναν άνθρωπο που έκανε ταξίδι δεκαπέντε ωρών, ο οποίος δεν ακουμπάει στην πλάτη της καρέκλας του ακόμη και μετά από ταξίδι, κάθεται ντυμένος  στην πένα, με προσοχή στραμμένη στον συνομιλιτή του και το σημαντικότερο; Το σύνολο παραπέμπει σε έναν άνθρωπο με ευπρέπεια, που έχει την γνώση πως αντιπροσωπεύει ένα ολόκληρο έθνος σε τέτοιου ύψους συνάντηση, όχι μία σύρραξη δεκαπενταμελούς συμβουλίου ή φοιτητικής παράταξης. Και συνεχίζεις δημόσια να του μιλάς και στον ενικό….Όσο παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι. Στα όρια δηλαδή της απρέπειας και της αγένειας, δεν ξέρω τι επικρατεί περισσότερο.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συγκάλεσε δείπνο προς τιμήν του προέδρου, ο ίδιος λοιπόν πήγε πάλι διαβασμένος, με αναφορές στον Επιτάφιο του Περικλέους (και προς την ευγένεια ακόμα των αισθημάτων μας απέναντι των άλλων, βρισκόμαστε σε αντίθεση με πολλούς, διότι τους φίλους μας επιδιώκουμε να αποκτήσουμε όχι ευεργετούμενοι από αυτούς, αλλά ευεργετούντες αυτούς), την επανάσταση του 1821, σκωπτικός με την αναφορά του Λεωνίδα του Ρόδιου και την κατάρριψη του ρεκόρ του από τον Μάικλ Φέλπς και μίλησε όσα ελληνικά μπορεί.Το ίδιο και στην σημερινή του ομιλία στο Ίδρυμα Νιάρχος.

Ο Ομπάμα ήρθε εδώ σεβόμενος τον θεσμικό του ρόλο, την ιδιότητα του και έκανε παραπάνω πράγματα από όσα επιβάλλουν αυτές οι επισκέψεις, ίσως να είναι η προσωπικότητα του τέτοια, ίσως να ήθελε να κάνει την τελευταία του επίσκεψη σε ξένη χώρα με στιλ. Λίγη σημασία έχει όμως το γιατί, σημασία έχουν τα αντικειμενικά γεγονότα, που μαρτυρούν πολλά.

Ο Αλέξης Τσίπρας λοιπόν έχει βελτιώσει τα αγγλικά του και πρέπει να του πιστωθεί (καμία διάθεση ειρωνείας), όμως στην προσπάθεια του ίσως να ακολουθήσει τον Ομπάμα στην κοινή τους συνέντευξη κατάφερε το ακατόρθωτο. Κατάφερε να «μιλήσει» με greeklish

Ντόναλντ Τρουάμπ, αυτή η μάστιγα…

Στο σημείο αυτό μου φαίνεται πρέπον να θυμίσω ότι από το ελληνικό πολιτικό σκηνικό, οι μόνοι που έστειλαν συγχαρητήρια για την εκλογή του επόμενου προέδρου Η.Π.Α. είναι η Χρυσή Αυγή και ο Πάνος Καμμένος. Κλείνει η παρένθεση.

Εμένα αυτό που μου έμεινε από την επίσκεψη του Ομπάμα δεν είναι ούτε τι συζητήσεις μπορεί να έγιναν πίσω από τις κάμερες, ούτε τι εντύπωση μπορεί να άφησε ο πρωθυπουργός μας. Μου έμεινε μια τεράστια μελανιά στο κούτελο γιατί όλη την ώρα χτυπούσα το κεφάλι μου όσο παρακολουθούσα σε μόνιμη στάση facepalm. Ακόμη και αν κάποιος βαρίεται την τυπικότητα αυτών των επισκέψεων, δεν το δείχνει, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. Γιατι βρίσκεσαι εκεί και αντιπροσωπεύεις την Ελλάδα και επειδή είναι μέσα στις υποχρεώσεις σου ως πολιτικός να είσαι τουλάχιστον καλός στο φαίνεσθαι, έστω σε αυτό….

Ωστόσο η ουσία είναι μία. Σε τέτοια συνάντηση ο πρωθυπουργός είναι η εικόνα του έθνους και μου προκύπτει εμένα το εξής δίλημμα:

Τόσο χάλια είμαστε ή τόσο χάλια είναι ένα συγκεκριμένο μέρος του πληθυσμού; Και αν ισχύει το δεύτερο πόσο μεγάλο κομμάτι είναι γιατί πρέπει να διορθωθεί.

Δικαίωμα του πρωθυπουργού να συμπεριφέρεται σαν να μην έχει περάσει μέρα από τα φοιτητικά τραπεζάκια (τα οποία δεν έχουν χρώμα, ότι και να υποστηρίζει η εκάστοτε πλευρά) αλλά δεν γίνεται σε επίσκεψη ξένου ηγέτη να νιώσει κάποιος μια Α’ περηφάνεια ή δέος  μόνο όταν μιλάει ο επισέπτης. Αλλά έχει περάσει ο καιρός των τραπεζιών και του ανέμελου φραπέ, το κάθε πράγμα στον καιρό του, επίσης έχει περάσει κατά πολύ η τροφή και ανέλιξη μέσω του «κομματικού σωλήνα» και καλό είναι να έχουμε ένα γνώθι σαυτόν της θέσης μας.

 

Κάποτε ο πρωθυπουργός μας όταν είχε επισκεφθεί ο Κλίντον την Ελλάδα χαρακτήριζε απαράδεκτη την αστυνομοκρατία της Αθήνας εκείνη την ημέρα, όταν επι θητείας του επιστρατεύονται 4.500 αστυνομικοί και οι μισές συγκοινωνίες παραλύουν . The irony ε;