10 AΣΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΓΙΑ 3 ΟΜΑΔΕΣ - ΜΕΡΟΣ 1ο

1473076095

Του Κωνσταντίνου Κίκη

Τώρα που τέλειωσε η μεταγραφική περίοδος στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι, οπαδοί επηρεάζονται ανά την γη και πιστεύουν ότι ίσως χάσουν τον βασικό "αγαπημένο της κερκίδας". Παρακάτω ακολουθούν 5 περιπτώσεις που αποδεικνύουν πως στο ποδόσφαιρο πάντα δεν μπορείς να είσαι κάθετος. Έπεται συνέχεια με τις υπόλοιπες 5 περιπτώσεις.

Και έτσι θα ξεκινήσουμε όπως φαίνεται και από πάνω με τον...

 

#10 Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς  (Άγιαξ, Ίντερ, Παρί)

Αν ο Σουηδός ήξερε ότι τον βάζουμε στο 10 θα μας έπαιρνε με τις ψιλές πιθανότατα, πέραν της πλάκας όμως, λίγοι ποδοσφαιριστές έχουν κρατήσει την ποιότητα τους τόσα χρόνια σε συνεχή ροή. Στον καιρό του στον Άγιαξ κέρδισε 2 πρωταθλήματα Eredivisie, ένα κύπελλο KNVBκαι με την μετακόμιση του το 2006 στην Ίντερ κέρδισε 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα Ιταλίας Serie Aκαι την σεζόν 2008-2009 βγήκε πρώτος σκόρερ της κατηγορίας. Μετά ήρθε η Μπαρτσελόνα να τον βάλει στα σπλάχνα της, όπου δεν ενσωματώθηκε ποτέ τελείως και μετέπειτα η Μίλαν με την οποία σήκωσε Scudetto, για να κάνει επόμενο σταθμό της καριέρας του την Παρί Σεν Ζερμαίν στην οικονομική της άνθιση και στα 30 του χρόνια ο Ζλάταν έπαιξε σε τοπ επίπεδο, μονοπωλήθηκε το ενδιαφέρον στο γαλλικό πρωτάθλημα και σε όλα τα σημαντικά ευρωπαικά ματς φάνηκε πρώτος στρατιώτης. Όπως πολύ σωστά είπε ο ίδιος πριν την αποχώρηση του για το Μάντσεστερ «Ήρθα στο Παρίσι ως βασιλιάς και φεύγω ως θρύλος». Ανυπερέβλητος  Ίμπρα.

 

#9 Πάβελ Νέντβεντ (Σπάρτα Πράγας, Λάτσιο, Γιουβέντους)

Δίπλα στους ορισμούς των λέξεων «ταλέντο», «δουλευταράς», «καλοκάγαθος» και «ταπεινότητα», θα έπρεπε να βρίσκεται η φωτογραφία του Πάβελ. Μεταξύ των τριών ομάδων που άλλαξε, βοήθησε σε μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη τους ως μεγαθήρια, αρχικά με την Σπάρτα Πράγας είχε πάνω από 100 συμμετοχές πάνω από 20 γκολ, κυριαρχώντας στον χώρο του κέντρου και υπό την μαεστρία του κατακτάει η Σπάρτα το πρωτάθλημα Τσεχίας της σεζόν 1992-1993. Καθοριστικός σταθμός της καρίερας του η Λάτσιο, όπου μετακόμισε στην αιώνια πόλη το 1996, μαζί με μια εξαιρετική ομάδα τότε των «αετών» κατακτά την SerieAτο 1999-2000 και CoppaItaliaτου ίδιου έτους. Μετά από 138 συμμετοχές χτυπάει την πόρτα της ομάδας του Montemarioη Γιουβέντους, για να τον κάνει δικό της, παρά την απόλυτη θέληση του (είχε ανανεώσει το 2001), αλλά ως πιστός στρατιώτης, γέμισε άξια το κενό που άφησε ο Ζιντάν και δεν άφησε πίσω την ομάδα όταν υποβιβάστηκε στην δεύτερη εθνική. Σήμερα η Γιουβέντους του ξεπληρώνει το χρέος, αφού του έχει αναθέσει την θέση του αντιπροέδρου της ομάδας.

#8 Γιόχαν Κρόιφ (Άγιαξ, Μπαρτσελόνα, Φέγενορντ)

Υπάρχουν κάποιοι  άνθρωποι που περπατάν σε αυτή τη γη και είχαν τα κότσια να αφήσουν ένα πολύ δυνατό στίγμα πίσω τους με τον τρόπο τους και τα πιστεύω τους. Ο Κρόιφ ως ποδοσφαιριστής, προπονητής, «ποδοσφαιρικός φιλόσοφος» και άτομο είναι ένας από αυτούς.  Πολλοί περιγράφουν τον καιρό του στον Άγιαξ ως την «χρυσή εποχή» του συλλόγου, σε μια εποχή πιο περίεργη ως προς την τακτική, εισήγαγε την έννοια του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου, με το κοντέρ να γράφει πάνω από 300 εμφανίσεις και περίπου 250 γκολ με τον  «Αίαντα», μαζί με αυτά προσθέτονται και 3 ευρωπαικά κύπελλα (το σημερινό τσάμπιονς λίγκ), ένα σούπερ κάπ και ένα κύπελλο ουέφα. Σε επίπεδο Eredivisieμετράει 6 πρωταθλήματα. Το 1973 η Μπαρτσελόνα αλλάζει την πολιτική της για το ύψος των παικτών έτσι ώστε να τον αποκτήσει (δεν υπέγραφε παίκτες κάτω του ύψους του 1.80) και γίνεται αμέσως αγαπητός από τον κόσμο του συλλόγου, χωρίς να έχει να επιδείξει κάτι σπουδαίο σε επίπεδο τίτλων. Για να κάνουμε μια σύντομη σούμα του τι εστί Κρόιφ για την Μπαρτσελόνα, βοήθησε την ομάδα να κερδίσει το πρώτο της πρωτάθλημα από το 1960 και ήταν ο παίκτης κλειδί για την συντριβή της Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στο Μπερναμπέου με σκόρ 0-5. Όταν μετά τις «διακοπές» του στις Η.Π.Α. γύρισε στον Άγιαξ και κέρδισε τα πρωταθλήματα του 1981-82 και 1982-83 δεν του προσφέρθηκε ανανέωση στο συμβόλαιο και ο θρύλος πηγαίνει στην Φέγενορντ, έτσι για να πάθει εγκεφαλικό ο μισός ολλανδικός πληθυσμός και βοηθάει την ομάδα να πάρει ένα ιστορικό ντάμπλ στον ένα χρόνο της παραμονής του εκεί. Θρύλος.

 

#7 Τσάμπι Αλόνσο (Ρεάλ Σοσιεδάδ, Λίβερπουλ, Ρεάλ Μαδρίτης)


Βάσκος στην καταγωγή ανεβαίνει στην πρώτη ομάδα της Σοσιεδάδ το 2000 και ο προπονητής Τζόν Τόσακ του δίνει το περιβραχιόνιο παρά το νεαρό της ηλικίας. Την σεζόν 2002-2003 τερματίζει με την ομάδα στην δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα και περνάει στο τσάμπιονς λίγκ, αντέχει την πίεση που επιφέρει σε μια τέτοια ομάδα η συμμετοχή σε μια τόσο μεγάλη διοργάνωση και συνεχίζει της εξαιρετικές εμφανίσεις, για να έρθει η Λίβερπουλ το 2004 να τον φέρει στο Άνφιλντ, όπου μαζί με τον Στήβεν Τζέραρντ δένουν τέλεια και μπροστά τους τον Λουίς Γκαρσία, επανέρχεται ξανά η δύναμη του συλλόγου και υπό τις οδηγίες του Ράφα Μπενίτεθ, στην πρώτη του σεζόν στην ομάδα, κερδίζει το Τσάμπιονς Λίγκ και χαρίζοντας θέαμα σε όλους τους ποδοσφαιρόφιλους στην «νύχτα της Κωνσταντινούπολης» με το 3-3 επί της Μίλαν και την νίκη στα πέναλτι.

Παρά την θέληση των οπαδών φεύγει το 2010 για το Μπερναμπέου και φέρνει μαζί με μια εξαιρετική Ρεάλ Μαδρίτης το πολυπόθητο 10ο τσάμπιονς λίγκ ή αλλιώς “decimal” για να εδραιωθεί το στάτους του θρύλου σε δεύτερη ομάδα και στην Ισπανία.

 

#6 Ντέιβιντ Μπέκαμ (Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ, Ρεάλ Μαδρίτης, Λος Άντζελες Γκάλαξι)


Για να περιγράψει κανείς τον Μπέκαμ ποδοσφαιρικά χρείαζεται μόνο δύο λέξεις, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ξεφύτρωσε στην πρώτη ομάδα του Φέργκιουσον το 1992 μαζί με τους Νίκι Μπάτ, Γκάρι Νέβιλ, Ράιαν Γκίγκς και Πόλ Σκόουλς, όλοι μαζί αποτελούν την περίφημη «τάξη του ‘92». Ο «Μπέκς» έπαιξε ρόλο κλειδί στην καθιέρωση της Γιουνάιτεντ ως γίγαντα της Πρέμιερ Λίγκ με τις πάσες και την έφεση του στο σκοράρισμα από στημένες φάσεις αλλά και τις πάμπολλες ασίστ του, με τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον κέρδισε με τους «μπέμπηδες» 6 πρωταθλήματα Αγγλίας, δύο κύπελλα FAκαι ένα τσάμπιονς λίγκ. Μετά από περίπου 400 εμφανίσεις στα κόκκινα,  τον καλεί η Μαδρίτη, όπου ο Φλορεντίνο Πέρεθ τον μετατρέπει σε μεγαλύτερο FashionIcon, καλοβλέποντας τα περίεργα κουρέματα, την εμφάνιση του και όλα τα υπόλοιπα, στον ύψιστο βαθμό της εμπορικότητας, αλλά ας τα αφήσουμε αυτά στην άκρη. Στην πρωτεύουσα της Ισπανίας μένει 4 χρόνια και κατακτά ένα πρωτάθλημα. Επόμενος σταθμός το Λος Άντζελες το 2007, όπου και βοήθησε με το όνομα του στην εξάπλωση του ποδοσφαίρου στις Η.Π.Α. και κατέκτησε 2 MLScups.

 

#5 Λουίς Σουάρεζ (Άγιαξ, Λίβερπουλ, Μπαρτσελόνα)


Στις 159 εμφανίσεις του για τον Άγιαξ σκόραρε 111 και μπήκε στην κατηγορία Μπέργκαμπ, Κρόιφ και Φαν Μπάστεν, καθώς αυτοί οι τέσσερις είναι που έχουν βρει δίχτυα με την ομάδα του Άμστερνταμ πάνω από 100 φορές. Το 2010-11 ο Άγιαξ τερματίζει πρώτος στο πρωτάθλημα και την προηγούμενη χρονιά έχει σηκώσει κύπελλο με την βοήθεια του ιδιότροπου Ουρουγανού. Τον Ιανούαριο του 2011 η Λίβερπουλ τον κάνει δικό της και το 2014 με τον ίδιο να έχει την καλύτερη φόρμα της ζωής του έως σήμερα, βοηθάει όσο κανείς την Λίβερπουλ να τερματίσει δεύτερη και να έρθει πιο κοντά από ποτέ τα τελευταία χρόνια με την κατάκτηση του πρωταθλήματος  με 31 γκολ σε 33 εμφανίσεις . Ψηφίζεται παίκτης της χρονίας της πρέμιερ λίγκ και κατακτά και το χρυσό παπούτσι της αγγλικής ομοσπονδίας. Όταν μετακόμισε στην Βαρκελώνη έγινε μεγάλη κουβέντα για το πώς θα χωρέσει στην ίδια εντεκάδα με Νειμάρ και Μέσι. Και έπαψε κάθε τέτοια αναφορά με τις εμφανίσεις του, βασικό επίτευγμα το 2ο γκολ στον τελικό του τσάμπιονς λίγκ με την Γιουβέντους και το κυριότερο όλων; Το ότι οι επιδώσεις του στον καταλανικό σύλλογο έχουν αρχίσει να επισκιάζουν την απόλυτη κυριαρχία των Κριστιάνο Ρονάλντο και Λιονέλ Μέσι  για την χρυσή μπάλα.