ΠΙΤΕΡ "ΠΙΠΗΣ" ΟΦΟΡΙΚΟΥΕ

1472471177

Του Γιώργου Σαββίδη

 

Πριν ξεκινήσω αυτό το άρθρο για τον έναν και μοναδικό «Πίπη», όφειλουμε σαν Cult24 να ζητήσoυμε συγγνώμη που τόσο καιρό δεν είχαμε κάνει άρθρο σε αυτήν την αξιολάτρευτη φιγούρα που ήταν πάντα με το χαμόγελο στο στόμα, τον Γκανέζο Πίτερ Οφορίκουε.

 

Ο Πίτερ Οφορίκουε γεννήθηκε στην Άκκρα της Γκάνας στις 21 Μαρτίου του 1980 (αν και η αλήθεια είναι πώς αν μας λέγανε ότι γεννήθηκε το 1970, μια χαρά θα το πιστεύαμε). Σε ηλικία μόλις 14 ετών τον εντοπίζει ο τότε πρόεδρος της Καλαμάτας Σταύρος Παπαδόπουλος και τον φέρνει στην Ελλάδα. Κάνουμε μια μικρή παρένθεση για να αναφέρουμε απλά πώς ο Σταύρος Παπαδόπουλος φημίζεται και για την επική γκάφα που έκανε, απορρίπτοντας τον Ρονάλντο(ΝΑΙ το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ), επειδή δεν πίστευε ότι αξίζει τις 17.000.000 δραχμές(50.000 ευρώ δηλαδή) που του ζητήθηκαν από την τότε ομάδα του. Στην Καλαμάτα μένει μέχρι το 1997, ώσπου ο Σωκράτης Κόκκαλης αποφασίζει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και να δώσει περίπου 1 δις δραχμές (3.000.000 ευρώ), που αποτελούσε και μεταγραφή-ρεκόρ για τα ταμεία της Καλαμάτας, και τον φέρνει στον Ολυμπιακό.

 

Στον Ολυμπιακό θα κάνει τη μεγάλη καριέρα και θα γνωρίσει την απόλυτη καταξίωση στη μνήμη του φίλαθλου κοινού. Αρχικά, στις 1/10/1997 θα γίνει ο νεαρότερος σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ(παίρνοντας πάντα σαν δεδομένο ότι τότε ήταν 17 χρονών) όταν θα σκοράρει το γκολ της τιμής στο γλέντι της Ρόζενμποργκ απέναντι στον Ολυμπιακό με 5-1.

 

Οι πρώτες του χρονιές στο Λιμάνι είναι πάρα πολύ καλές, ωστόσο, τα προβλήματα ξεκινάνε όταν καλείται από την Εθνική ομάδα της Γκάνας για να πάρει μέρος στους αγώνες της. Όπως πολλοί Αφρικάνοι ποδοσφαιριστές που σέβονται τον εαυτό τους, έτσι και ο «Πίπης» μπαίνει στο αεροπλάνο και ξεχνάει να γυρίσει. Με τις κλασσικές δικαιολογίες πώς έχει θέματα με το διαβατήριό του, διακοπάρει στη χώρα του και αφήνει τον Ολυμπιακό ξεκρέμαστο. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός πώς νυχτοπερπατούσε όσο βρισκόταν στην Αθήνα (άνθρωποι του Ολυμπιακού πήγαιναν τα βράδια σπίτι του για να δουν αν βρίσκονταν εκεί πέρα μα αυτός απουσίαζε), δεν τον βοήθησαν να κάνει την καριέρα που σίγουρα θα μπορούσε να κάνει, αφού διέθετε αξιοπρόσεκτα χαρακτηριστικά που σπάνιζαν για την ηλικία του(ή αυτή που δήλωνε).

 

Κατάφερε και έκατσε 6 χρόνια στον Πειραιά, πετυχαίνοντας 33 γκολ σε 138 αγώνες και κατακτώντας 6 Πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο. Θα είχε φύγει σίγουρα πιο νωρίς από την ομάδα, γιατί τα καμώματά του είχαν αρχίσει και ενοχλούσαν τον κόσμο, ακόμα και τον Σωκράτη Κόκκαλη, παρόλο που τον αγαπούσε αρκετά τον «Πίπη», ωστόσο στεκόταν τυχέρος από το γεγονός πώς από το 2000 και μέχρι το 2003 ο Ολυμπιακός άλλαξε 5 προπονητές(αν μετρήσουμε και τις 20 μέρες του Γιάννη Κόλια) και πάντα στους νέους προπονητές προσπαθούσε να κρατάει ένα μέτρο(μέχρι να φύγει και πάλι για τη Γκάνα).

 

Το 2003 φεύγει από τον Ολυμπιακό και αφού αποφασίζει ένα χρόνο(!!!) να μην παίξει μπάλα(γιατί μπορεί), ασχολείται με ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Το 2004 θα γίνει μέλος της Γκανέζικης Λιμπερτάδ Προφέσιοναλς χωρίς να συμπληρώσει ούτε μια συμμετοχή(!!!) και τελικά το 2005 ο ΟΦΗ θα αποφασίσει να τον επαναπατρίσει(αφού η Ελλάδα έιναι η δεύτερη πατρίδα του, όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος). Στον ΟΦΗ θα πραγματοποιήσει καλές εμφανίσεις, 45 συνολικά, και θα προλάβει να πετύχει 8 γκολ πριν τελικά πάρει μεταγραφή το 2007 για την ισραηλινή Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα ΦΚ, όπου θα μείνει για ένα χρόνο. Έπειτα, θα πάει στην ΑΕ Λεμεσού, όπου θα προλάβει να κάνει μόνο 11 εμφανίσεις και να πετύχει 3 γκολ. Ο λόγος που αποχώρησε; Το γεγονός ότι δεν ήθελε να μπει αλλαγή σε έναν αγώνα, βρίζοντας μάλιστα τον προπονητή του που σκέφτηκε να κάνει αλλαγή όλοκληρον Πίπη.

 

(με τα χρώματα του ΟΦΗ)

 

Μέχρι το 2010 μένει χωρίς ομάδα, όταν και αποφασίζει να τον πάρει η Γκανέζικη Άκκρα Χάρτς οφ Οουκ, ενώ την επόμενη χρονιά θα πάει στην επίσης Γκανέζικη Μπεκέμ Γιουνάιτεντ. Και στις 2 ομάδες κατάφερε συνολικά να πραγματοποιήσει 0 εμφανίσεις, κάτι που δε φάνηκε να τον πολυενοχλεί, αφού σταμάτησε το ποδόσφαιρο και έχει ανοίξει σχολή ποδοσφαίρου στη Γκάνα ενώ έχει κάνει τα χαρτιά του στην UEFA για να γίνεικαι επίσημα ατζέντης.

 

Κλείνοντας αυτό το άρθρο και πριν παραθέσουμε ορισμένες φωτογραφίες και βίντεο με τον Οφορίκουε, η αίσθηση που μας μένει είναι ότι ο Οφορίκουε θα μπορούσε να είχε κάνει πολύ μεγαλύτερη καριέρα στα ευρωπαϊκά γήπεδα από αυτήν που τελικά έκανε, αλλά λίγο η απειθαρχία του, λίγο η έλλειψη συγκέντρωσης, ίσως και το γεγονός ότι μπορεί να μην είχε κάποιον να τον καθοδηγεί, μας έφερε στο σημείο να αναπολούμε τον Οφορίκουε ως έναν ποδοσφαιριστή με καλτ στοιχεία που σίγουρα δεν αξιοποίησε το ταλέντο του.

 

 

(με την κούπα που μοιάζει βγαλμένη από το GameofThrones)

 

(Mαντζουράκης, Άντζας, Πίπης. This is Cult)

 

(το τελευταίο του χατρικ στην Ελλάδα)

(με τα χρώματα της ΑΕ Λεμεσού)

 

 

Αλλά και ένα βίντεο που αποδεικνύει τι καλλιτέχνης ήταν ο Οφορίκουε.