2-3 πραγματάκια για το bullying

1454885061

Στις 6 Φεβρουαρίου του 2015 εξαφανίζεται ο Βαγγέλης Γιακουμάκης, φοιτητής στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων και ένα μήνα αργότερα βρίσκεται νεκρός σε περιοχή κοντά στην εστία που διέμενε. Ήταν μια υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο, όλοι εξέφρασαν άποψη επί του θέματος και κυρίως για το bullying που δεχόταν ο άτυχος φοιτητής αλλά και γενικότερα για το bullying ως μία μάστιγα της ελληνικής κοινωνίας. Σε αυτό το σύντομο άρθρο δε θέλω να αναφερθώ στην υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Αυτή βρίσκεται στα χέρια της Ελληνικής Δικαιοσύνης και θα ανακοινώσει ότι αποφασίσει για την υπόθεση. Θέλω, όμως, να αναφερθώ για το bullying στην καθημερινή μας ζωή και αν είναι τόσο εύκολο να αντιμετωπιστεί ή όχι.

 

Και θα ξεκινήσω λέγοντας κάτι που αρχικά θα ξινίσει τους περισσότερους, αλλά είναι η πραγματικότητα. Πόσες φορές δεν κάναμε εμείς οι ίδιοι bullying σε κάποιον άλλον; Και πριν προλάβεις να θιχτείς, σκέψου όλη σου τη ζωή. Στο δημοτικό, στο γυμνάσιο, στο λύκειο κλπ.; Δεν κορόιδεψες ποτέ κάποιο παιδάκι που ήταν πιο χοντρό από τα άλλα; Ή δεν μιμίθηκες κοροϊδευτικά κάποιο αγόρι που είχε πολύ ψιλή φωνή; Ή άμα κάποιο παιδάκι ερχόταν συνέχεια σχολείο με τα ίδια ρούχα; Ή αν είχε μεγάλη ή στραβή μύτη ή πεταχτά αυτιά; Στο γυμνάσιο και στο λύκειο δεν έβγαζες βρώμες ότι ο τάδε είναι γκέι και του ρίχνατε δούλεμα ή και καμιά φάπα μπας και γίνει άντρας; Ή στον στρατό δεν ρίχνατε φάπες στον πιο κοντό ή στον ‘‘ψάρακα’’; Και πάντα άμα σας ρωτούσε κάποιος γιατί το κάνατε δε λέγατε, ‘‘έλα μωρέ, μια πλακίτσα κάνουμε, αφού κι ο άλλος δεν έχει πρόβλημα’’; Εε, μάλλον είχε ή θα έχει ή μπορεί και όταν μεγαλώσει να το αποβάλλει. Το πιο σίγουρο είναι πώς εσύ που έκανες όλα αυτά έχεις κάποιο πρόβλημα.

 

Ωστόσο, το bullying είναι ένας φαύλος κύκλος. Αυτός που μπορεί να έκανε bullying σε κάποιους όταν ήταν πιο δυνατός, σε μια άλλη συνθήκη να θεωρούνταν πιο αδύνατος και να ήταν το ίδιο το άτομο θύμα bullying, π.χ όταν συναναστρέφονταν με άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Ακόμα και τα πιο αδύναμα παιδιά που δέχονται συνέχεια bullying μπορεί και τα ίδια να επιτεθούν λεκτικά ή σωματικά σε άλλα παιδιά επειδή θα βρίσκονται σε σχέση ισχύος απέναντι σε εκείνα. Πώς ξεκινάει αυτός ο φαύλος κύκλος; Είναι πάρα πολλά τα ερεθίσματα. Η οικογένεια, το περιβάλλον, το σχολείο, η τηλεόραση(πλέον και το ίντερνετ) και πάει λέγοντας. Όταν ένα παιδί συνηθίζει να βλέπει τον μπαμπά του να χτυπάει τη μαμά του, επειδή είναι ‘‘άντρας’’, όταν στο περιβάλλον του βλέπει να απομονώνουν και να διαχωρίζουν όποιον είναι διαφορετικός και να κοιτάζουν μόνο την πάρτη τους, όταν στο σχολείο δε μαθαίνει την έννοια του σεβασμού απέναντι στον άλλον, όταν στην τηλεόραση και στο ίντερνετ βλέπει μόνο βία και τίποτα επιμορφωτικό κ.ο.κ. Η λίστα είναι ατέλειωτη και αυτά είναι μερικά μόνο επιφανειακά παραδείγματα.

 

Και πώς τελειώνει ο φαύλος κύκλος του bullying; Δε ξέρω. Δε νομίζω ότι τελειώνει ποτέ. Ωστόσο, μπορεί να ελαττωθεί άμα μάθουμε να σεβόμαστε την διαφορετικότητα, όπως κι αν ορίζεται αυτή. Είτε πρόκειται για κάποιον που δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα που ορίζει η κοινωνία είτε πρόκειται για κάποιον ομοφυλόφιλο είτε για κάποιον μετανάστη είτε για κάποιον που δεν έχει την ίδια οικονομική δυνατότητα με εμάς και πάει λέγοντας. Αντί να κοροϊδεύεις το συνάνθρωπό σου, δες τα δικά σου προβλήματα και μην κρίνεις τον άλλον από την εξωτερική του εμφάνιση ή κάποιο εγγενή του χαρακτηριστικό, αλλά από την προσφορά του στην κοινωνία. Μόνο όταν μάθουμε να σεβόμαστε τους άλλους θα μπορούμε να ελπίζουμε και σε μια καλύτερη κοινωνία.

 

ΥΓ. 1) Σαφώς και δεν ήταν όλα τα παιδάκια έτσι και δε μου αρέσει να γενικολογώ αλλά θεωρώ πώς απευθύνομαι στην πλειοψηφία των παραδειγμάτων που όλοι έχουμε αντιμετωπίσει. Οφείλουμε, παρόλα αυτά, να αναγνωρίσουμε και εκείνα τα παιδάκια που είχαν πάντα ανεπτυγμένο το αίσθημα της αλληλεγγύης (από το περιβάλλον τους λογικά) και στέκονταν δίπλα σε όσα παιδάκια ήταν θύματα bullying, κάνοντάς τους παρέα.

ΥΓ. 2) Αναφέρθηκα κυρίως στα παιδιά, γιατί από μικρή ηλικία διαμορφώνεται ένα παιδί και χτίζει το χαρακτήρα του. Και παραφράζοντας το τραγούδι «έχε το νου σου στο παιδί, γιατί αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα».

ΥΓ. 3) Μακάρι το περιστατικό με τον Βαγγέλη Γιακουμάκη να είναι το τελευταίο. Αλλά, δυστυχώς, θα υπάρξουν κι άλλα. Τουλάχιστον, ας ελπίσουμε να μην οδηγήσουν στο θάνατο.