The X-Files: Μερικα απο τα (αυτοτελη) επεισοδια που λατρεψαμε

1453488280

Από τον Γιώργο Βαρούχα

"Παραφυσική δραστηριότητα, η κυβέρνηση αρνείται όποια γνώση, the truth is out there" με το χαρακτηριστικό theme tune.

Έτσι συνήθως άρχιζε η σειρά που για 9 ολόκληρα χρόνια βρίσκονταν στις οθόνες παγκοσμίως και έβαλε το δικό τις λιθάρι στο pop culture. Ήταν 10 Φεβρουαρίου του 1993 όταν προβλήθηκε το πρώτο επεισόδιο και 19 Μαίου του 2002 όταν προβλήθηκε το τελευταίο της 9ης σεζόν. Η σειρά μαζί με τα Twin Peaks, Buffy the Vampire Slayer έδωσαν κάτι διαφορετικό και χάραξαν δρόμους για δημιουργία νέων τηλεοπτικών σειρών στην παντοκρατορία των κωμικών σειρών στα 90'ς  (Friends, Seinfield, Married with Children κλπ).

Η θρυλική σειρά επέστρεψε μετά από 14 χρόνια με τους αγαπημένους μας Mulder και Scully.. Επίσης πέρασαν 8 χρόνια από την τελευταία εμφάνιση του τρομερού διδύμου, στην ταινία "X-Files: I Want to Believe" η οποία ήταν μια μεγάλη απογοήτευση.

Δεν θα εστιάσουμε στην μυθολογία (κυβερνητική συνομωσία και ύπαρξη εξωγήινης ζωής) αλλά στα αυτοτελή επεισόδια της σειράς ανά σεζόν (μέχρι και την τελευταία). Διαλέγουμε πέντε - έξι επεισόδια από κάθε σεζόν. Δεν εστιάσαμε στις 8 και 9 όχι γιατί δεν στηρίζουμε (αν και η 9η είναι τόσο κακή που θα μπορούσε να γίνει μελέτη) αλλά γιατί μέχρι τότε βλέπουμε το πρωταγωνιστικό δίδυμο μαζί σε κάθε επεισόδιο.

1η σεζόν


Εισαγωγικά πράγματα (αυτοτελή και μυθολογία) με μερικά επεισόδια να αφήνουν ιστορία, ενώ άλλα σου μένουν χωρίς καν να θεωρούνται τα καλύτερα της σειράς ("DeepThroat", "Joursey Devil", "Shadows", "Fire"). Υπάρχει και το χειρότερο κατά τον Carter επεισόδιο "Space" που κυμαίνεται μεταξύ εξωγήινων και φαντασμάτων. Προσωπικά δεν το βρίσκω τόσο άσχημο. Αμήχανο ναι αλλά βλέπεται μια χαρά.

1x01: "Pilot" (Carter)

Η εισαγωγή των πάντων. Η γνωριμία με τους πρωταγωνιστές (το δίδυμο αλλά και τον απίστευτο Cigarette - Smoking Man), το ύφος της σειράς, η κόντρα του διδύμου, όλα τα χαρακτηριστικά που καθήλωσαν την σειρά ως ακρογωνιαίο λίθο στο pop culture.

1x03: "Squeeze" (Carter, Morgan, Wong)

Ο Eugene Victor Tooms μας στοιχειώνει ως ένα απόλυτο freak ανθρωποειδές που αψηφά νόμους της φύσης και χωράει από κάθε τρύπα. Φόρος τιμής στο "IT" του Stephen King και από τις ελάχιστους χαρακτήρες (3 αν θυμάμαι καλά) που επανέρχονται σε sequel. Το sequel "Tooms" είναι το 21ο επεισόδιο της σεζόν και είναι εξίσου συναρπαστικό.

1x13: "Beyond the Sea"(Carter, Morgan Wong)

Μυθικό επεισόδιο με την ανατριχίλα να χτυπάει τρομακτικά επίπεδα. Απίστευτη ερμηνεία από τον Brad Dourif ως ο μελλοθάνατος Boggs που βλέπει οράματα και η χημεία του με την ευάλωτη Scully (έχοντας χάσει τον πατέρα της) είναι μνημειώδης. Την ώρα που γράφεται αυτό σκεφτόμαστε το τραγούδι "Beyond the Sea" που σιγοτραγουδάει ο Boggs και ανατριχιάζουμε ξανά.

1x16: "Young at Heart" (Carter, Kauffer)

Ένα μυστικό του παρελθόντος του Mulder και ένας φίλος από τα παλιά με φόντο το μυστικό της νεότητας. Όχι από τις εξαιρετικές στιγμές σύμφωνα με τις κριτικές αλλά προσωπικά είναι από τα αγαπημένα μου επεισόδια.

1-17: "Darkness Falls" (Carter)

100% επεισόδιο X-Files. Τρόμος και μάχη για την επιβίωση σε σκοτεινό δάσος που μαστίζεται από ανθρωποφάγα και όχι μόνο προιστορικά έντομα.

2η σεζόν


Η σειρά ξεδιπλώνεται και πιάνει mainstream κοινό αποχωρώντας σιγά σιγά από την καλτ θρίλερ αισθητική των 90'ς χαρίζοντας φανταστικά μυθολογικά και αυτοτελή επεισόδια. Aπαγωγή της Scully (η Gillian Anderson ήταν έγκυος και άλλαξε κάποια πλάνα) μέσα στην σεζόν και μυθικό φινάλε στο "Anasazi". Έχουμε και το πρώτο επεισόδιο με τον Vince Gilligan να υπογράφει το σενάριό του ("Soft Light").

2x04: "Sleepless" (Carter - Gordon)

Από τα αγαπημένα θέματα κυβερνητικής συνομωσίας είναι τα πειράματα με τους στρατιώτες στο Βιετνάμ. Μια ιστορία εκδίκησης ενός βασανισμένου άυπνου στρατιώτη που έχει φτάσει σε επίπεδο να προβάλει εικονική πραγματικότητα που κυριολεκτικά σκοτώνει τα θύματά του. Πρώτη εμφάνιση και του μεγάλου μαλάκα, Alex Crycek.

2x12: "Aubrey" (Carter)

Ανατριχιαστικό θρίλερ - επεισόδιο με μια έγκυο γυναίκα να έχει οράματα των δολοφονιών με όλες τις λεπτομέρειες ενός δολοφόνου που έδρασε 50 χρόνια πριν - τώρα είναι κατάκοιτος. Τι έχει συμβεί;

2x13: "Irresistible" (Carter)

Άρρωστο επεισόδιο με έναν φετιχιστή που μαζεύει νύχια, μαλλιά και άλλα κομμάτια σώματος από γυναίκες που σκοτώνει. Ο Donald Pfaster θα ξαανεμφανιστεί στην 7η σεζόν ξανά στο "Orison". Εκεί θα αποκαλυφθεί τι πραγματικά είναι.

2x14 - "Die Hand die Verlezt" (Carter, Morgan Wong)

Σφαλιάρα τρόμου στα καπάκια με σατανισμό και μαύρη μαγεία σε ένα σχολείο. Τρομερά ψαρωτική η φιγούρα της δασκάλας. Εξορκισμούς και μαγεία με Ρουμανική πινελιά απολαύσαμε στο "The Calusari"(2-14).

2x20: "Humbug" (Carter, Morgan)

Χαλαρό και απολαυστικό επεισόδιο που σχετίζεται με δολοφονίες που παίρνουν μέρος σε ένα freak circus. Ο προπομπός των επεισοδίων που είχαν χιουμοριστικό ή τρολίστικο χαρακτήρα. Ο Michael J. Anderson θα πρωταγωνιστήσει αργότερα στο θαυμάσιο Carnivale του ΗΒΟ. Λάθος εποχή γυρίστηκε αυτή η σειρά.

2x24: "Our Town" (Carter, Spotnitz)

Το λατρεύω αυτό το επεισόδιο. Κανιβαλισμός και ανατριχιαστικές μουσικές του Mark Snow με φόντο μια βλαχούπολη πόλη που ζει από κοτόπουλα.

3η σεζόν


Η έναρξη της απογείωσης. Δύο Emmy και σε ένα μόνο επεισόδιο της σειράς. Εδώ βρίσκονται επεισόδια που για κάποιο λόγο μου χαράκτηκαν περισσότερο στην μνήμη από παλιά ("D.P.O.", "Syzygy", "Grotesque", "Avatar").

3x04 - "Clyde Bruckman Final Response"(Carter, Morgan)

Αυτό ήταν το καλύτερο επεισόδιο που έγραψε ο Morgan. Το επεισόδιο απέσπασε 2 Emmy (γκεστ ηθοποιού που το κέρδισε ο εξαιρετικός Peter Boyle και σεναρίου). Ο Peter Boyle, ένας από τους πρωτοκλασάτους ηθοποιούς που έκανε γκεστ στην σειρά, υποδύεται τον αυτοσαρκαστικό ασφαλιστή που έχει μαντικές ικανότητες ενώ περιμένει το δικό του μέλλον να έρθει. Στα 10 καλύτερα επεισόδια όλης της σειράς.

Nα ομολογήσω ότι το τρολίστικο και χιουμοριστικό "War of Coprophages" δεν με ενθουσίασε, γραμμένο από τον Morgan.

3x05 - "The List" (Carter)

Η μετενσάρκωση και η εκδίκηση με φόντο μια φυλακή που υπηρετείται από σιχάματα.

3x17 - "The Pusher" (Carter, Gilligan)

Από τα αγαπημένα μου επεισόδια, με τον κακοποιό να μπορεί να επηρεάζει τις κινήσεις των θυμάτων του κάνοντας mind-controlling. Υπήρχε και sequel, λιγότερο καλό μεν, το "Kitsunegari" (5x08).

3x19 - "Hell Money" (Carter, Vlamming)

Μια ιστορία γύρω από τυχερά παιχνίδια απάτης στην Chinatown και έναν κινέζικο μύθο με φαντάσματα που αποδίδουν δικαιοσύνη.

3x20 - Jose Chung's 'From Outer Space" (Carter, Morgan)

Ντελίριο έμπνευσης και χιούμορ σε μια ιστορία αφήγησης που κανείς δεν ξέρει τι έχει συμβεί. Όταν μια σειρά τρολάρει τον εαυτό της.

4η σεζόν


Η τελειότητα, η πιο ώριμη φάση των X-Files, η απογείωση της έμπνευσης και της δημιουργίας. Θλίψη με τον καρκίνο της Scully, απόλαυση με τα δύο καταπληκτικά επεισόδια με τον τραγικό χαρακτήρα του Max Fennig και επικό φινάλε με την αναζήτηση του Mulder. Γίνονται τρελές μαγκιές με επεισόδια που είναι μεν αυτοτελή δίνουν στοιχεία στην συνέχεια της σειράς γύρω από την μυθολογία ("Leonard Betts", "Elegy") ή που φλερτάρουν έντονα με την μυθολογία και την κύρια υπόθεση χωρίς να γίνεται ποτέ ξεκάθαρο ("Paper Hearts"). Τα τρία επεισόδια προτείνονται με το παραπάνω για παρακολούθηση και ενώ είναι από τα καλύτερα της 4ης δεν θα μπουν γιατί προϋποθέτουν μια κύρια γνώση γύρω από την μυθολογία της σειράς.

4x02 - "Home" (Carter, Morgan, Wong)

Επεισόδιο θρλυικό, λατρεία με τους συφιλλιδικούς αιμομικτικούς και αιμοδιψείς rednecks με σάουντρακ το "Wonderful! Wonderful!" του Kenny James. Ήταν ένα από τα επεισόδια που το FOX προειδοποίησε για το ακατάλληλο περιεχόμενό του. Αξίζει να διαβαστεί το άρθρο για το επεισόδιο εδώ.

4x07 - "Musings of a Cigarette Smoking Man" (Carter, Morgan, Wong)

Συνήθως όταν εμφανίζεται ο Cigarette Smoking Man το επεισόδιο σχετίζεται με την μυθολογία του X-Files αλλά από τις μαγκιές της σειράς ήταν να παρουσιάσει το συγκεκριμένο ως αυτοτελές. Βίος και πολιτεία ενός ανθρώπου που κινεί τα νήματα, έχει γνώμη και πυγμή για τα πάντα, μπορεί να σκοτώσει τον καθένα αλλά είναι άδειος. Καταπληκτικό επεισόδιο που μπορεί να το δει ο καθένας χωρίς να ξέρει για την σειρά.

4x16 - "Unrequited" (Carter, Gordon)

Το βρήκα συναρπαστικό ένας βετεράνος να σκοτώνει αυτόν που τον άφησαν πίσω καταφέρνοντας να μην γίνεται ορατός ή να παίζει με το οπτικό πεδίο του καθενός.

4x20 - "Small Potatoes" (Carter, Gilligan)

Όταν το είδα πρώτη φορά ενθουσιάστηκα τόσο πολύ με το χιούμορ του και την αισθητική του που το ξαναέβαλα αμέσως. Αστείο, πικρό και γλυκό ταυτόχρονα με τον David Duchovny να δείχνει κάποια από τα κωμικά στοιχεία που τον καθιέρωσαν αργότερα στο Californication.

5η σεζόν


Η σειρά είναι ακόμη στην ακμή της, η μυθολογία καλπάζει, υπάρχουν οι βλέψεις για ταινία, ο Gilligan συνεισφέρει όλο και περισσότερο, ενώ έχουμε και γράψιμο σεναρίων από τον Stephen King και τον πατέρα του cyber-punk William Gibson. Του δεύτερου το θεωρώ αδιάφορο επεισόδιο ("Kill Switch") ενώ στου πρώτου ("Chinga") βλέπουμε πως λειτουργεί η μονίμως συγκρατημένη και πιστή στην επιστημονική ερμηνεία Scully χωρίς τον Mulder χωρίς να έχει να δείξει το επεισόδιο τίποτε περισσότερο. Έχουμε το εξαιρετικό "Unusual Suspects" που μαθαίνουμε το στόρι γύρω από τους Lone Gunmen και την γνωριμία με τον Mulder.

5x04 - "Detour" (Carter, Spotnitz)

Μια ιστορία σε δάσος καταλάθος (λόγω υπερβολικά βαρετής παρέας) καταλήγει σε μάχη για επιβίωση με αγνώστου προελεύσεως πλάσματα και με φόντο πάλι το μυστικό της αθανασίας.

5x05 - "The Post-Modern Prometheus"(Carter)

Εμφάνιση της Cher σε αυτό το εξαιρετικό επεισόδιο της σειράς που είναι φόρος τιμής στους μύθους του Frankenstein (βασικά και ο Frankestein στον Προμηθέα βασίζεται) και του Προμηθέα. Ασπρόμαυρο και με κινηματογραφική ματιά που παραπέμπει στον 50'ς κινηματογράφο. Η τελευταία σκηνή είναι συγκινητικά έξοχη και η αγαπημένη του Duchovny στα X-Files. Προτάθηκε για 7 Emmy.

5x12 - "Bad Blood" (Carter, Gilligan)

Ακόμη ένα χιουμοριστικό και απολαυστικό επεισόδιο με θέμα τα βαμπίρ. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφορετικές εκδοχές των πρωταγωνιστών σχετικά με ότι συνέβη. Το αγαπημένο επεισόδιο της Gillian Anderson.

5x18 - "The Pine Bluff Variant" (Carter, Shiban)

Ο Mulder είναι κρυφός σε ομάδα τρομοκρατών που κρατούν κάτι πολύ επικίνδυνο στα χέρια τους. Ηθικά διλήμματα περί αλήθειας και καθήκοντος και το είναι σωστό όταν διακυβέυονται τόσες ζωές. Κάτι μεταξύ μυθολογικού και αυτοτελούς, απευθύνεται σε όλους θα έλεγα.

 

6η σεζόν


Πολύ δυνατή σεζόν με την διάδα "Two Fathers" - "One Son" που αποκαλύπτονται τα πάντα όλα σχετικά με την μυθολογία της σειράς. Από κει και πέρα σχεδόν όλα τα αυτοτελή είναι τουλάχιστον καλά. Βρίσκω χαριτωμένο αλλά όχι καλό το "The Rain King", αδιάφορο το "Aqua Mala", ενώ αξίζει πολύ το "How the Ghost Stole Christmas" (Carter) που φανερώνει τις σχέσεις Mulder - Scully μέσα από τα μάτια δύο εραστών - φαντασμάτων σε ένα στοιχειωμένο σπίτι ανήμερα Χριστουγέννων. Γενικά τα υπόλοιποα αυτοτελή είναι καλά ως εξαιρετικά και είναι δύσκολο να διαλέξεις κάποιο. "Arcadia" (με την κριτική στο Αμερικάνικο όνειρο του σπιτιού στα προάστια και την αηδιαστική καλογυαλισμένη ζωή), "Terms of Endearment" (με τον θεό Bruce Campbell), "Tithonus", "Milagro" είναι όλα πολύ καλά. Προτείνεται και το μεταξύ μυθολογίας και αυτοτελούς "The Unnatural" με τον εξωγήινο που έκανε ζωάρα ανάμεσα στους ανθρώπους και ήταν κρυμμένος σαν ταλαντούχος μαύρος παίκτης του baseball. Ξεχωρίζουμε τα παρακάτω.

6x02 - "Drive" (Carter, Gilligan)

Ήδη το θυμόμουν από παλιότερα αλλά όταν το ξαναείδα, έχοντας λατρέψει και το Breaking Bad το αγάπησα. Γραμμένο από τον δημιουργό του B.B., εδώ θαυμάζουμε την μεγαλειότητα του Bryan Cranston ως αντιπαθή, άξεστο, ρατσιστή redneck. Το πως το καταφέρνει αυτό το επεισόδιο να δείξουμε συμπάθεια σε έναν τέτοιο χαρακτήρα μέσω του πόνου που βγάζει είναι υπέροχα φτιαγμένο. Η εκπληκτική του ερμηνεία στο επεισόδιο θα ήταν απλά ο προπομπός μιας συνεργασίας που έγραψε ιστορία χρόνια αργότερα. Ο Mr. Crump έδωσε και πολλά στοιχεία στον Mr. White. Μάλιστα, η τηλεοπτική μοίρα το έφερε έτσι ώστε να παίξει και στην καταπληκτική ταινία Drive του 2011.

6x03 - "Triangle" (Carter)

Σεμινάρια σκηνοθεσίας και σεναρίου από τον δημιουργό της σειράς. Ο θρύλος γύρω από το Τρίγωνο των Βερμούδων που καταλήγει σε εποχή Β'Παγκοσμίου πολέμου όπου οι άνθρωποι που περιτρυγυρίζουν το περιβάλλον του Mulder είναι είτε ναζί είτε αντιστασιακοί σε πλοίο που έχουν καταλάβει οι ναζί.

6x04 - 6x05 - "Dreamland I & II" (Carter, Gilligan, Shiban, Spotnitz)

Δεν σχετίζονται με την μυθολογία αυτά τα δύο επεισόδια. Προσωπικά τα λατρεύω. Τρελό χιούμορ, απολαυστικός ο Μichael McKean στον ρόλο του κυβερνητικού πράκτορα που ανταλλάζει ζωές κυριολεκτικά με τον Mulder λόγω ενός πειράματος που επηρεάζει τον χωροχρόνο.

6x14 - "Monday" (Carter, Gilligan, Shiban)

Φόρος τιμής στα Run Lola Run και στο Groodhog Day, με την επαναλαμβανόμενη μέρα μιας κοπέλας που βλέπει τον αγαπημένο της να ληστεύει τράπεζα και πάντα να υπάρχει αρνητική κατάληξη. Η λύση της είναι ο Μulder.

6x21 - "Field Trip" (Carter, Shiban, Gilligan, Spotnitz)

ΓΑΜΗΣΤΕΡΟ επεισόδιο, ψυχεδέλειες με μανιτάρια, παραισθήσεις, ανικανότητα να ξεχωρίσεις την πραγματικότητα από τον λήθαργο των μανιταριών, έπος.

7η σεζόν


Παρά το καταπληκτικό μπάσιμο με τα μυθολογικά επεισόδια (που πάει σε άλλα επίπεδα, πιο φιλοσοφικά και κοσμικά) η σεζόν έχει αρκετά κακά επεισόδια. Τα "Fight Club" και "First Person Shooter" είναι απαράδεκτα για το επίπεδο της σειράς, το "Brand X" επηρεάζεται από το Insider και δεν λέει στο τέλος τίποτε, το αδιάφορο εφηβικό "Rush". Ενδιαφέρον παρουσιάζει το "Millenium" λόγω καταστροφολογίας και αποκάλυψης αλλά και του φιλιού που ανταλλάζουν οι πρωταγωνιστές. Κατά τ'άλλα δύσκολα να βρεις κάποιο αξιοσημείωτο αυτοτελές πέρα από τα επόμενα. Όχι ότι είναι άσχημα αλλά είναι αισθητά κατώτερα από αυτά των προηγούμενων σεζόν.

7x06 - "The Goldberg Variation" (Carter, Bell)

Μαφία, παιχνίδια τύχης σε ακραίο βαθμό και happy end σε μια ωραία ιστορία αγάπης μεταξύ ενός αγοριού και ενός άντρα που η Τύχη (του;) τον προστατεύει από το οτιδήποτε ώστε να βρει λεφτά και να σώσει το παιδί από την αρρώστεια που το ταλαιπωρεί.

7x12 - "Cops" (Carter, Gilligan)

Το X-Files ενώνεται με την σειρά Cops (ντοκιουμενταρίστικη σειρά με την ζωή στον δρόμο των αστυνομικών) και χαρίζει ένα δυνατό επεισόδιο με το χιούμορ να μην λείπει.

7x15 - "En Ami" (Carter, Davis)

Επεισόδιο γραμμένο από τον Cigarette Smoking Man - William B. Davis, όπου είναι ανάμεσα στο κυβερνητικό και αυτοτελές με την ζωή του πιο ισχυρού άντρα στον κόσμο. Σε ταξίδι αναψυχής με την Scully, βλέπουμε νέες πτυχές στον χαρακτήρα του και το μεγαλύτερο τρολάρισμα στην σειρά.

10η σεζόν


Έπαιξαν 6 μόλις νέα επεισόδια (επιθυμία του Duchovny). O Doggett είναι απών και είχε τονίσει ότι δεν ενδιαφέρεται (αν και μυρίζει πιστόλι από τους παραγωγούς), η Reyes συμμετείχε σε ένα επεισόδιο, ο Skinner κλασικά, ο Καπνιστής δεν θα πεθάνει ποτέ, ενώ εμφανίζονται οι Lone Gunmen επίσης καθώς και ένας νέος χαρακτήρας που παίζει έναν πλούσιο τυπά που δουλεύει σε διαδικτυακή εκπομπή και έρχεται σε επαφή με τον Mulder.

Δυστυχώς ενώ είναι ωραίο να βλέπεις πάλι τους πρωταγωνιστές μαζί, η σεζόν ήταν μια μεγάλη απογοήτευση. Όχι τόσο για τις διεκπεραιωτικές ερμηνείες όλων και κυρίως το ότι ο Carter έμεινε στα 90'ς. Η σειρά δεν μεγάλωσε τον μύθο της, δεν κέρδισε νέους οπαδούς μιας και τα επεισόδια ίσως φάινονταν ακόμη και αστεία σε κάποιον που θα έβλεπε πρώτη φορά την σειρά. Εκτός αν ήταν φανατικός του Λιακόπουλου.

Το επεισόδιο που ίσως θύμισε το παρελθόν με το τρολίστικο περιεχόμενο και χαβαλέ του ήταν το 10x03 - "Mulder & Scully Meet the Were-Monster". To 2ο επεισόδιο κάτι λέει ("Founder's Mutation"), το φινάλε δεν σώζεται παρά το cliff-hanger του ενώ το "Babylon" κατατάσεται άνετα στα 5 χειρότερα επεισόδια της σειρας.

Γενικά αν βγει νέα σεζόν θα την δούμε βεβαίως βεβαίως αλλά για να κάνει αίσθηση και να θυμίσει έστω και στο μισό τα περασμένα μεγαλεία, θα πρέπει οι παραωγωγοί του να εκσυγχρονιστούν με την εποχή. Οι σειρές έχουν πάρει εδώ και καιρό το πάνω χέρι στην ψυχαγωγία, ξοδεύονται και κερδίζονται ασύλληπτα ποσά και όταν έχεις έναν μύθο πίσω πρέπει να τον υποστηρίξεις τουλάχιστον αξιοπρεπώς. Ίσως ο Carter πρέπει να ζητήσει βοήθεια από τον Vince Gilligan ο οποίος μεγαλούργησε μετά το X-Files...