ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΗΡΩΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ SUPER LEAGUE (Μερος 2)

1445482957

Συνέχεια του πρώτου μέρους.

Gregory House (House M.D.)
Ο πολυαγαπημένος μισάνθρωπος ιδιοφυής γιατρός που για 8 σεζόν μας γοήτευε με το σαρκαστικό και κυνικό χιούμορ του. Αγενής, απόμακρος, αλαζόνας. Τρία «άλφα» που πηγάζουν από το τραύμα στο πόδι και την υπερβολική κατανάλωση παυσιπόνων. O συνδυασμός των δύο αναπτερώνουν σε τρομακτικά επίπεδα την ευφυία του κάνοντάς τον ξεχωριστό. Χωρίς αυτά (πόνος και το συναίσθημα του ξεχωριστού) δεν μπορεί και το παραδέχεται. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να μιζεριάσει και να είναι ξεχωριστός από το να ενωθεί με τους υπόλοιπους και να έχει μια φυσιολογική ζωή. Πληγώνει ανθρώπους, χτυπώντας τους πολύ δυνατά στα σημεία που παρουσιάζουν αδυναμίες αλλά ΑΓΑΠΑΕΙ με τον δικό του τρόπο. Φάνηκε και στο φινάλε με τον φίλο του Wilson (ο οποίος ότι ισχυρίζεται για τον House είναι αλήθεια και είναι ο μόνος που έχει την πολυτέλεια να τον χαρακτηρίζει ανοιχτά και χωρίς φόβο). Ο House είναι η πιο συναρπαστική τηλεοπτική προσωπικότητα για τον γράφοντα και ακόμη μέχρι σήμερα θαυμάζει τον σεναριακό προσανατολισμό των δημιουργών (ναι, γίνεται πάνω κάτω το ίδιο πράγμα σε κάθε επεισόδιο, κάπου χάθηκε λίγο η μπάλα με την απεργία των σεναριογράφων που κόστισε στον χαρακτήρα της σειράς, αλλά πόσες σειρές γνωρίζετε που η ζωή του κομπάρσου ή και ηθοποιού της σειράς σε κάθε επεισόδιο ξεκλειδώνει μια-μια τις άπειρες πόρτες του μυστήριου και μαγικού βασιλείου του μυαλού του House?). Πέρα από την θέση που κατέκτησε στο πάνθεον των τηλεοπτικών (αντι-)ηρώων, άφησε κληρονομιά μια πολύ μεγάλη λίστα από ατάκες.

Θέση στην Σουπερ-Λίγκα: Ο House θα ήταν ο άνθρωπος που θα προσπαθούσε να λύσει το πρόβλημα της σαπίλας του Ελληνικού Ποδοσφαίρου μόνο και μόνο για να το λύσει, όχι γιατί ενδιαφέρεται γι’αυτό πραγματικά (φαινομενικά). Λόγω εκκεντρικότητας, δύσκολου χαρακτήρα, εγωκεντρισμού, αδιάκοπη εσωτερική προσπάθεια για διαφορετικότητα, επαναστατικής φύσεως και αδυναμίας τήρησης των κανόνων μας θυμίζει τον Μουρίνιο. Θα μπορούσε να είναι ένας πρώην προπονητής λοιπόν. Σε μια ομάδα και μόνο, που ούτε λεφτά έχει, ούτε δυναμική, ούτε προοπτικές μεγάλες. Δεν τον συναρπάζουν τα τρόπαια και οι διακρίσεις. Θέλει να κάνει κάτι δύσκολο. Όχι γιατί είναι ρομαντικός. Ξεχωριστός θέλει να είναι. Δεν θα άλλαζε ομάδα γιατί αρρωσταίνει με τις αλλαγές (“It‘s one of the great tragedies of life — something always changes“).  Όπως αδιαφορεί για τους ασθενείς του και συναρπάζεται από μια δύσκολη και πρωτοφανής διάγνωση, έτσι σαν άλλος Σέρλοκ Χολμς θα αφιέρωνε όλο τον χρόνο του να λύσει το ακατόρθωτο παζλ. Να καθαρίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο.  Ακόμη και αν κόστιζε στην δική του ομάδα. Γιατί είπαμε, του αρέσει να πληγώνει άλλους για να ξεχάσει τα δικά του θέματα. Πιθανόν να έπαιρνε μέρος στην μάστιγα των στημένων και των ψεμάτων (“Everybody lies.” / “It’s a basic truth of the human condition that everybody lies. The only variable is about what.”). Λόγω ασυμβίβαστου χαρακτήρα και τάσης προς το παράνομο. Αλλά επειδή όπως λέει “Truth begins in lies”, πιστεύουμε ότι πραγματικά στο τέλος θα κατάφερνε τον σκοπό του. Είπαμε πριν φαινομενικά ότι δεν θα ενδιαφέρονταν για το Ελληνικό Ποδόσφαιρο. Ο House απέδειξε ότι πονάει και αγαπάει με τον δικό του τρόπο. Τον ασυμβίβαστο. Εννοείται ότι θα ήταν η χαρά των δημοσιογράφων για τις δηλώσεις του και τον βίο του.

Dexter Morgan (Dexter)
Άλλη μια υπέροχη σειρά. Οι πρώτες δύο σεζόν και η τέταρτη είναι ΤΕΧΝΗ. Παρά τις σεναριακές ευκολίες, η απόλυτη αγωνία, η συνεχής δράση και η καταπληκτική ερμηνεία του Michael C. Hall εδραίωσαν την σειρά στην κατηγορία των κορυφαίων τηλεοπτικών σειρών. Η 3η ήταν συμπαθητική (με πολύ κόσμο να ξενερώνει), η 5η και η 6ησυμπληρωματικές που ενώ δεν ήταν καθόλου κακές, και να μην υπήρχαν δεν θα ενοχλούσαν κανέναν με τόσο συγκλονιστικό φινάλε που υπήρχε στην 4η σεζόν. Η 7η σεζόν ήταν ανέλπιστα καλή με κάποιες χλιαρές στιγμές ενώ η 8ηήταν ότι χειρότερο έχει υπάρξει στην τηλεόραση. Η προχειρότητά της δεν είχε προηγούμενο. Άδοξο φινάλε για μια αγαπημένη σειρά. Θα θυμόμαστε για πάντα τον αγαπημένο μας creepy, άδειο, nerd δολοφόνο που είχε τον δικό του κώδικα.

Θέση στην Σούπερ-Λίγκα: Φροντιστής σε μια ομάδα της. Δεν έχει καμιά σημασία ποια είναι η ομάδα. Μόνο οι παίκτες της τον ξέρουν και το προσωπικό της. Αόρατος, αθόρυβος, ευγενικός και εξαιρετικός στην δουλειά του (που δεν έχει καμία σχέση με την ποδοσφαρική δράση και την άλλη αντίστοιχη «δράση»). Το βράδυ σκοτώνει αυτούς που μαστίζουν το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Παράγοντες, διαιτητές, παίκτες, μπουκς, τα πάντα. Εξαιρετικά αποτελεσματικός και εκεί. Δεν θέλει να καθαρίσει το Ελληνικό ποδόσφαιρο γιατί αλλιώς θα αισθάνεται άδειος. Θέλει να σκοτώνει.

Stringer Bell & Omar (The Wire)
Τα σέβη μας. Καταρχάς στην καλύτερη σειρά όλων των εποχών. Το The Wire δεν είναι μια τηλεοπτική σειρά. Είναι βιώμα. Με ντοκιουμενταρίστικη υφή μας ταξιδεύει στην σάπια πλευρά του Αμερικάνικου Ονείρου, εκεί που ο κακός πάντα κερδίζει και το τέρας δεν σκοτώνεται ποτέ. Εκεί που και να τον σκοτώσεις, θα έρθει κάτι χειρότερο στην θέση του. Δημιούργημα του πρώην αστυνομικού reporter David Simon, διαδραματίζεται στην πόλη της Βαλτιμόρης. Η σειρά έχει 5 σεζόν και κάθε μια ασχολείται με ένα διαφορετικό τομέα: αστυνομία, συνδικάτα, πολιτική, εκπαιδευτικό σύστημα και δημοσιογραφία. Η αυθεντικότητα της σειράς (πολλοί ηθοποιοί – κομπάρσοι διακινούσαν ναρκωτικά στο παρελθόν) δεν αναγνωρίστηκε παρά λίγα χρόνια μετά το τέλος της, καθώς η πολύ σκληρή και απαισιόδοξη ματιά της δεν συγκίνησε τους κριτικούς. Οι θεατές είχαν άλλη άποψη ωστόσο και την ανέδειξαν σχεδόν παντού ως την καλύτερη σειρά όλων των εποχών. Αν σκοπεύετε να την δείτε, ξεχάστε το εύκολο μέρος της θέασης. Είναι δύσκολη, αργή μα θα σας ανταμείψει πέρα για πέρα. Το ελληνικό στοιχείο δεν λείπει ποτέ επίσης και η σκηνή με το τραγούδι του Καζαντζίδη είναι αξέχαστη. Όσο για τους δύο θρυλικούς αντι-ήρωες θα περάσουμε κατευθείαν στην θέση που θα είχαν στην Σούπερ-Λίγκα!

Θέση Stringer Bell στην Σούπερ-Λίγκα: Σύμβουλος του Walter White για τα οικονομικά της μπίζνας. Με βαθιά γνώση στην μακροοικονομία, προβλέπει τι θα αλλάξει στο μέλλον και τι μέτρα θα πάρουν για μεγαλύτερα κέρδη. Με την βοήθεια του Saul Goodman θέλουν να κάνουν την επιχείρηση νόμιμη. Με την διαφορά ότι ο Stringer είναι το ίδιο αδίστακτος και ανηλεής με τον Walter. Εξυπνότερος με τίποτε. Κανείς δεν είναι, είπαμε.

Θέση Omar Little στην Σούπερ-Λίγκα: Ο Ρομπέν των Δασών των φτωχών. Με μοναδικό attitude, συναρπαστική προσωπικότητα, με ξεχωριστή ιδεολογία, κλέβει τους κακούς (αλλά όχι αυτούς που δεν είναι μέσα στο «παιχνίδι») και μοιράζει τα χρήματα στους φτωχούς της Σούπερ-Λιγκ, κρατώντας ποσοστό και για τον εαυτό του βέβαια μέχρι να έχει μια ήσυχη συνταξιοδότηση. Όταν σφυρίζει στον δρόμο απλά τρέχουν όλοι.

Kenny Powers (Eastbound & Down)
Ότι πλησιέστερο στην σελίδα μας και την Σούπερ-Λιγκ γιατί ο Kenny ήταν και αθλητής baseball. Καταρχάς για την σειρά: Είναι παραγωγή HBO, που σημαίνει εγγύηση ποιότητας (για την συγκεκριμένη με άλλη μορφή). Η σειρά είχε κλείσει με 3 σεζόν μέχρι που οι υπέυθυνοι του καναλιού ζήτησαν από τους δημιουργούς της σειράς και 4η σεζόν. Η 4η ήταν χλιαρή και αδιάφορη αλλά έδειξε για μια ακόμη φορά ποιος είναι ο Kenny Fuckin’ Powers. Για την σειρά ξανά λέμε. Μια υπέροχα σιχαμερή ιστορία ενός βρωμόβλαχου redneck που ζει στο δικό του σύμπαν. Η σειρά θέλει να δείξει δύο πράγματα: την αθλιότητα που κουβαλάει ένας redneck αλλά και το πόσο γελοίος μπορεί να γίνει ένας άντρας για τα βυζιά – μάτια μιας γυναίκας. Πρώην σούπερ-σταρ παίκτης του baseball, νυν καταχρεωμένος, ξεχασμένος και κάνει αίτηση για αναπληρωτής καθηγητής γυμναστικής στο μέρος που μεγάλωσε. Με ατελείωτη μεγαλομανία και σοκαριστική αυτοπεποίθηση ζει στο δικό του σουρεαλιστικό σύμπαν, όπου όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν. Πέρα από την πολυπόθητη επιστροφή, θέλει να κερδίσει και τα βυζιά, ε την καρδιά της γυναίκας που ήταν μαζί στο λύκειο. Η σειρά έχει πρωτοφανές βρώμικο χιούμορ. Όχι τις χοντράδες που έχουν οι Αμερικανιές. Είναι πανέξυπνα γραμμένο το σενάριο και υποστηρίζει κάθε σιχαμένο βήμα του πρωταγωνιστή. Με τις ατάκες να εκτοξεύονται κάθε λεπτό από το στόμα του Kenny σαν πυροβόλο, ο τύπος έχει αφήσει μια πολιτιστική κληρονομιά. Όχι για μουσείο αλλά για εμάς που θα τον έχουμε σαν πρότυπο ως fucking champion που είναι και καταφέρνει να παίρνει πάντα αυτό που θέλει. Γιατί δεν θα γίνουμε ποτέ τόσο βρωμεροί και τόσο γελοίοι σαν αυτόν. Ευχαριστούμε Kenny για το γέλιο που μας πρόσφερες. Δείτε την.

Θέση στην Σούπερ-Λίγκα: Με ατέρμονη χυδαιότητα, χωρίς ηθικούς φραγμούς, με τρομερή αποφασιστικότητα και μεγάλα καρύδια ο τύπος θα πήγαινε όπου τον συνέφερε. Σε οποιοδήποτε πόστο. Θα άλλαζε ομάδες, θα έπαιρνε εκδίκηση με τον χειρότερο τρόπο στήνοντας αγώνες, θα φρόντιζε να τραυματιστούν παίκτες, θα έριχνε κάτι στα μπουκαλάκια νερού της αντίπαλης ομάδας , θα, θα θα…Για να πετύχει τον σκοπό του. Θα το κατάφερνε. Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει που λέμε. Αλλά είναι γεννημένος fucking champion. Τον σέβεσαι γι’αυτό. Τον μισείς για τα υπόλοιπα.